Πέμπτη 18 Οκτωβρίου, 2018

Πούτιν-Άσαντ… η πιο άχρηστη συνάντηση!

Ήταν πιο άχρηστη συνάντηση που έγινε ποτέ μεταξύ πολιτικών ηγετών!
Ωστόσο, ήταν απαραίτητο να το κάνουν ώστε να δώσουν ένα ηχηρό χαστούκι στη δημοσιογραφική πορνεία και τους «περί πολλού» γεωστρατηγικούς, πανεπιστημιακούς, διεθνολόγους, πολιτικούς αναλυτές, όπως τους βαπτίζουν κι εμφανίζουν στα μόνιμα στασίδια τα αργυρώνητα ΜΜΕ, για τη διαμόρφωση (παραπληροφόρηση) της κοινής γνώμης, για να σιωπήσουν από ταπείνωση όσοι σε διατεταγμένη υπηρεσία και με κουτσομπολιά που επένδυσαν ως περισπούδαστες «αναλύσεις» για την επίσκεψη Νετανιάχου στη Μόσχα, τους S-300 στη Συρία κι ότι προωθεί το Στέιτ Ντιπάρτμεντ σε όλα τα δυτικά ΜΜΕ, «αριστερά» και δεξιά.

Όλβιος όστις ιστορίης έσχεν μάθησιν
Ευριπίδης480 – 406 π.Χ.
(Τυχερός αυτός που διδάχτηκε ιστορία)
Η στρατηγική σημασία της Συρίας δεν είναι μια νέα «ανακάλυψη».Από αρχαιοτάτων χρόνων ο έλεγχος της Μεσοποταμίας ήταν κι είναι ο… Ευφράτης ποταμός. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός πως η Καλλινίκη (Ράκκα), η πανέμορφη, νύφη του Ευφράτη… ήταν το «κλειδί» και γι’ αυτό την επέλεξαν για πρωτεύουσα οι Μακεδόνες κι ειδικότερα ο Μακεδόνας βασιλιάς του ελληνιστικού βασιλείου των Σελευκιδών, ο Σέλευκος Β’ Καλλίνικος, Βασιλιάς της Συρίας (246 – 226), πρωτότοκος γιος του Αντιόχου και της Λαοδίκης (σημερινή Λατάκια), που η προσωνυμία του σημαίνει «όμορφος νικητής» ή «αυτός που πετυχαίνει όμορφες νίκες»! Η Μεγάλη Αικατερίνη επισήμαινε «Η Συρία είναι η πόρτα της Ρωσίας«.
Συρία… ένα «χρυσό μήλο» (το μήλον της έριδος) για τη δύση με κύριους συμμάχους την Τουρκία και το Ισραήλ, ώστε να αποκτηθεί ο απόλυτος έλεγχος της περιοχής, ακόμη και την περίοδο του «ψυχρού πολέμου«, όπως παρατηρούμε σε σκίτσο περιοδικού της Τσεχοσλοβακίας το 1958.
Η επισημοποίηση της συνεργασίας Συρίας-ΕΣΣΔ έγινε θεσμικά υλοποιήσιμη το 1980, όταν και οι δύο κυβερνήσεις υπέγραψαν τη Συνθήκη Φιλίας και Συνεργασίας μεταξύ της ΕΣΣΔ και της Συρίας. Σύμφωνα με την Συνθήκη, η Σοβιετική Ένωση έχει δεσμευτεί για την υπεράσπιση της Συρίας εάν δεχθούν επίθεση από ένα τρίτο μέρος. Η Συνθήκη αυτή καταδεικνύει τη στρατηγική σημασία της Συρίας για την ΕΣΣΔ, αλλά και το σημερινό ενδιαφέρον της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Όπως και γιατί η σημερινή Ρωσία (αφού διέφυγε η καταγγελία της Συνθήκης σε Γιέλτσιν-Γκορμπατσόφ) βρίσκεται στην περιοχή σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο:
Είναι προφανές και πρέπει να σημειώνεται πως υπάρχουν οι δυναμικές που καθορίζουν τις φυσιολογικές διπλωματικές σχέσεις μεταξύ εθνών, με κοινά συμφέροντα αλλά και πολλές διαφοροποιήσεις-αντιθέσεις. Εκεί υπεισέρχεται η διπλωματία.
Η επίσκεψη Νετανιάχου στη Μόσχα καταδεικνύει αυτό ακριβώς: η Gazprom για παράδειγμα έχει τεράστια και φιλόδοξα σχέδια στην περιοχή. Δεν θα επισημάνει η Ρωσία τους τομείς που ενδιαφέρουν την οικονομική της ανάπτυξη και κυριαρχία; Δεν μιλάμε για ρωσικό ιμπεριαλισμό, αλλά για την ανάπτυξη οικονομικών συμφερόντων.
Δεν είναι αυτονόητο πως η Ρωσία που σήμερα κατατρόπωσε σε επίπεδο πολεμικής βιομηχανίας τις ΗΠΑ, που δεν προλαβαίνει τις παραγγελίες στους S-400 –όταν ήδη διαθέτει για τη δική της ασφάλεια τους S-500-, που σε επίπεδο πολεμικής αεροπορίας, βαλλιστικών πυραυλικών συστημάτων βρίσκεται μακράν της δύσης, να επιθυμεί και την αγορά;
Θα εγκαταλείψει τη Συρία του Άσαντ;
Ανόητοι, αφελείς ή σε διατεταγμένη υπηρεσία μιλούν γι’ αυτό από το 2011 και μέχρι σήμερα σε κάθε ευκαιρία. Αν η Ρωσία εγκαταλείψει τη Συρία, με δεδομένο και τη Συνθήκη Φιλίας και Συνεργασίας μεταξύ της ΕΣΣΔ και της Συρίας, δεν χρειάζεται να είσαι «ειδικός επιστήμονας αναλυτής» για να κατανοήσεις πως έτσι κλείνει όλες τις πόρτες αγορών. Ποια χώρα θα προμηθευθεί οτιδήποτε από μια Ρωσία που εγκαταλείπει φίλους; Ποιος θα εμπιστευτεί μια τέτοια Ρωσία;
Στη συνάντηση Πούτιν-Νετανιάχου στη Μόσχα θα μπορούσαν να «διαπραγματευτούν«;
Την κατοχική παρουσία Κούρδων, που είναι λακέδες του Ισραήλ, των ΗΠΑ και της Γαλλίας στη Βόρεια Συρία;
Την προσάρτηση του κατεχόμενου Γκολάν από το Ισραήλ;
Τη ρήξη με το Ιράν και τη Χεζμπολάχ που με βάση το Διεθνές Δίκαιο βρίσκονται στη Συρία και σε κοινό στρατιωτικό Επιτελείο Επιχειρήσεων Συρίας-Ρωσίας-Ιράν-Χεζμπολάχ;
Κι οι συχνές επιθέσεις του Ισραήλ στη Συρία;
Είχαν κάποιο αποτέλεσμα;
Τις αντιμετωπίζουν με γέλιο, χαρά και σαν άσκηση ενός βιντεοπαιχνιδιού στη Συρία. Πραγματικά το διασκεδάζουν:
Τι προσφέρουν σε Ισραήλ και ΗΠΑ αυτές οι επιθέσεις;
Τίτλους του Στέιτ Ντιπάρτμεντ σε ΟΛΑ τα δυτικά ΜΜΕ με ένα και μοναδικό στόχο: να κρύψουν πως έχασαν το παιχνίδι της υπεροπλίας και να διασώσουν μερικούς αγοραστές για τα άχρηστα όπλα τους μπροστά στη ρώσικη Αρκούδα.
«Ο Πούτιν πρόδωσε τη Συρία, δεν θα την προμηθεύσει με S-300«… γράφουν οι «ειδικοί» σε διατεταγμένη υπηρεσία.
Η Ρωσία δεν ελέγχει τον εναέριο χώρο της Συρίας μαζί με τον Αραβικό στρατό;
Η Ρωσία δεν έχει S-300, S-400, αλλά και S-500 στο έδαφος της Συρίας;
Αυτό είναι στρατιωτικό μυστικό και δεν είναι γνωστό;
Το Ισραήλ κι οι ΗΠΑ δεν γνωρίζουν πως κανένα τους όπλο δεν είναι πλέον σε θέση να περάσει και να πλήξει τόπο που στην αεράμυνα υπάρχουν ρώσικα όπλα;
Το Ισραήλ κι οι ΗΠΑ δεν γνωρίζουν ότι αντιμετώπισή τους στη Συρία είναι η κοινή στρατιωτική συνεργασία και συντονισμός δυνάμεων Συρίας-Ρωσίας;
Όσο κι αν είναι δύσκολο να το χωνέψουν ορισμένοι, για να καταρριφθούν οι αμερικάνικοι πύραυλοι αρκούν στα Σοβιετικά συστήματα, που άλλωστε το κόστος τους είναι πολύ χαμηλό. Γιατί να πεταχτούν στον αέρα πύραυλοι των S-300, S-400 που έχουν υψηλό κόστος όταν αρκούν οι Σοβιετικοί;
Τέλος, η Ρωσία το 2015 ανέλαβε με βάση τη Σοβιετική Συνθήκη Φιλίας και Συνεργασίας μεταξύ της ΕΣΣΔ και της Συρίας την υπεράσπιση της Συρίας και φυσικά την αμοιβαία υπεράσπιση των συμφερόντων της στην περιοχή. Αν αποτολμούσαν οι ΗΠΑ και Ισραήλνα πλήξουν προσωπικά τον Άσαντ (δείτε ένα ακόμη παραμύθι του Στέιτ Ντιπάρτμεντ με εργαλείο τα δυτικά ΜΜΕ: Ο πρόεδρος της Συρίας Μπασάρ Αλ Άσαντ διέφυγε σε ρωσικό καταφύγιο…), ή ζωτικά συμφέροντα στη Συρία, τότε θα βλέπαμε το «αποτέλεσμα».

 

Η συνάντηση των δύο ηγετών στο Σότσι, για να μαθαίνουν οι κατασκευαστές σεναρίων Στέιτ Ντιπάρτμεντ περί ρήξης Συρίας-Ρωσίας έγινε ως εξής:
Αεροσκάφος Ilyushin-62M με αριθμό αεροπορικού μητρώου RF7335 απογειώθηκε από τη Μόσχα με κατεύθυνση τη Συρία.
Προσγειώθηκε για λίγο στη Λαοδίκεια (Λατάκια).
Απογειώθηκε για τη Ρωσία και προσγειώθηκε στο Σότσι.
Μετά από λίγες ώρες επέστρεψε στη Συρία και προσγειώθηκε στη Δαμασκό. Αναχώρησε για τη Ρωσία αφού σταμάτησε για λίγο στη Λαοδίκεια (Λατάκια).

Κατανοητό;

Ας αφήσουμε λοιπόν τον Νετανιάχου να προσφέρει θεάματα ευρωπαϊκού «πολιτισμού» στους πανικόβλητους υπηκόους του…
…κι ας αφήσουμε να χειρίζονται τα άλλα ζητήματα να τα χειρίζονται αυτοί που είναι στην πρώτη γραμμή του Μετώπου εναντίον της τρομοκρατίας, Ας μην τσιμπάμε στη σιωνιστική προπαγάνδα, ακόμη κι αν έχει το γνωστό «αριστερό» περιτύλιγμα.

Σχολιάστε

Συμπληρώστε σωστά το παρακάτω για να αποσταλεί το σχόλιο *