Ο Κυριάκος Μητσοτάκης στάθηκε μπροστά στο υπουργικό συμβούλιο και με το πιο θριαμβευτικό του ύφος ανακοίνωσε το μεγάλο «δώρο»: «Στα 920 ευρώ ο κατώτατος μισθός!» Έκτη αύξηση! Σωρευτικά +41,5% από το 2019! Πάνω από 3.780 ευρώ επιπλέον τον χρόνο! Συμπαράσυρση τριετιών, επιδομάτων, κλιμακίων! «Μόνιμες ενισχύσεις», «εθνική ισχύ», «εσωτερική σταθερότητα» και η υποχρεωτική βολή κατά των επικριτών: «τα μικρά και ασήμαντα του κομματικού μικρόκοσμου».
Ωραία τα λόγια. Στην τσέπη όμως του εργαζόμενου που ξυπνάει κάθε πρωί για να βγάλει τον μήνα, η πραγματικότητα είναι μια και μόνη, σκληρή και προσβλητική: μόλις 772 ευρώ καθαρά. Αν είναι άνω των 30, άγαμος, χωρίς παιδιά. Αύξηση 29 ευρώ καθαρά τον μήνα – όχι 40. Τα υπόλοιπα τα κατάπιαν οι βαριές κρατήσεις ΕΦΚΑ και ο φόρος εισοδήματος. Για τους νέους λίγο παραπάνω, αλλά η ουσία δεν αλλάζει ούτε στο ελάχιστο.
Αυτό δεν είναι πολιτική στήριξης. Είναι ξεδιάντροπος, καθημερινός εμπαιγμός της εργατικής τάξης.Πολιτικά σχόλια
Η κυβέρνηση παίρνει τα μικτά και τα φουσκώνει σαν μπαλόνι για να ακούγεται εντυπωσιακό (920 ευρώ!). Μετά κρύβει προσεκτικά τα καθαρά, γιατί ξέρει πολύ καλά ότι αν πει την αλήθεια θα φανεί το μέγεθος της κοροϊδίας. Και όποιος τολμήσει να πει «772 ευρώ δεν φτάνουν ούτε για τα βασικά το 2026», κατηγορείται αμέσως ότι κάνει μικροπολιτική, ότι βλάπτει την «εθνική ενότητα» και ότι δεν βλέπει τη «μεγάλη εικόνα».
Η μεγάλη εικόνα όμως είναι απλή και εξοργιστική: ενοίκια στα ύψη, τρόφιμα που καίνε, ρεύμα και καύσιμα που συνεχίζουν να ροκανίζουν ό,τι περισσεύει, γεωπολιτική αστάθεια που φέρνει νέες πληθωριστικές πιέσεις και η κυβέρνηση δίνει ψίχουλα. 40 ευρώ μικτά σε μια «σύνθετη συγκυρία» που πάντα χρησιμοποιείται σαν άλλοθι για να μην κάνει τίποτα τολμηρό. Αντί να μειώσει δραστικά τις εισφορές, αντί να χτυπήσει την αισχροκέρδεια στα τρόφιμα και την ενέργεια, αντί να ενισχύσει ουσιαστικά τις συλλογικές συμβάσεις, προτιμάει την πιο εύκολη, πιο φθηνή και πιο επικοινωνιακή λύση: μια μικρή αύξηση, μεγάλη διαφήμιση, και μετά «σιωπή, ο λαός να χειροκροτεί».
Από το 2019 η ΝΔ δίνει αυξήσεις. Σωστά. Αλλά είναι αυξήσεις- φάντασμα: έρχονται πάντα αργά, πάντα μικρές, πάντα εξανεμίζονται μέσα στις κρατήσεις και την ακρίβεια πριν ο εργαζόμενος προλάβει να τις νιώσει πραγματικά. Το αποτέλεσμα είναι ένα και μόνο: εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι παλεύουν για επιβίωση με εισοδήματα που μόλις καλύπτουν τα στοιχειώδη, ενώ η κυβέρνηση βγαίνει κάθε φορά και πανηγυρίζει για «ιστορική πρόοδο» και «μεγάλη νίκη».
920 μικτά. 772 καθαρά.
Αυτή είναι η ωμή, γυμνή, αδιαπραγμάτευτη αλήθεια. Όλα τα υπόλοιπα είναι πολιτικός καπνός, επικοινωνιακά τερτίπια, λόγια για τα φωτοβολίδες των πρωτοσέλιδων και βαθιά προσβολή στη νοημοσύνη όσων δουλεύουν σκληρά και βλέπουν τον κόπο τους να λιώνει πριν καλά-καλά φτάσει στην τσέπη.
Η κυβέρνηση μπορεί να συνεχίσει να ονειρεύεται στόχους 950 ευρώ το 2027. Ο εργαζόμενος με κατώτατο μισθό βλέπει μόνο ένα πράγμα: άλλη μια αύξηση-μαϊμού που δεν φτάνει ούτε για να πληρώσει το ενοίκιο, ούτε το σούπερ μάρκετ, ούτε το λογαριασμό του ρεύματος.
Και αυτό, κύριε Μητσοτάκη, δεν είναι «σταθερότητα» ούτε «εθνική ισχύ».
Είναι συστηματική, συνειδητή και καθημερινή ταπείνωση της εργατικής τάξης.
772 ευρώ καθαρά το 2026 δεν είναι ενίσχυση. Είναι επιβεβλημένη εξαθλίωση με κυβερνητική σφραγίδα με τις ευλογίες των βουλευτών της ΝΔ.
Και ο κόσμος το βλέπει. Πολύ καλά. τιτλοαθρου
