Σε μια πρωτοφανή επίθεση κατά του Αμερικανού Προέδρου, ο Ιταλός Υπουργός Άμυνας, Γκουίντο Κροζέτο, αποδομεί το αφήγημα της Ουάσινγκτον και περιγράφει μια “τυφλή” ηγεσία που οδηγεί τον κόσμο στο χείλος του γκρεμού. Λίγες ώρες πριν την εκπνοή του τελεσιγράφου, ο Κροζέτο μιλά για «παραφροσύνη» και για έναν ηγέτη που δεν ελέγχεται από κανέναν.
«Κανείς δεν τολμά να αμφισβητήσει τον Αρχηγό»
Ο Κροζέτο δεν μάσησε τα λόγια του. Κατηγόρησε ανοιχτά το περιβάλλον του Τραμπ για έλλειψη θάρρους, τονίζοντας ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα στον Λευκό Οίκο είναι πως κανείς δεν τολμά να πει «όχι» στον πρόεδρο.
«Ο Τραμπ είναι ηγέτης μιας κυρίαρχης χώρας και κανείς στο εξωτερικό δεν μπορεί να τον επηρεάσει. Θα έπρεπε όμως να έχει πιο θαρραλέους συνεργάτες», δήλωσε χαρακτηριστικά, υπονοώντας ότι ο Τραμπ λειτουργεί χωρίς κανένα φίλτρο λογικής.
«Δώρο στο Ιράν αυτός ο πόλεμος»
Σύμφωνα με τον Ιταλό Υπουργό, η απόφαση για τη σύγκρουση με την Τεχεράνη ελήφθη χωρίς διάλογο και χωρίς διεθνή νομιμοποίηση.
Η εκτίμηση: Ο πόλεμος αυτός αποτελεί ουσιαστικά «δώρο» στο καθεστώς των Αγιατολάχ, καθώς τους συσπειρώνει.
Η ευρωπαϊκή αποτυχία: Ο Κροζέτο παραδέχθηκε κυνικά ότι η Ευρώπη κάνει ό,τι μπορεί για να αποτρέψει την τραγωδία, αλλά χωρίς καμία επιτυχία.
Το ΝΑΤΟ και ο τρόμος της αποχώρησης
Ο Ιταλός αξιωματούχος υπογράμμισε τη σημασία της Ατλαντικής Συμμαχίας, προειδοποιώντας ότι χωρίς το ΝΑΤΟ, η Ευρώπη θα ήταν έρμαιο σε τυχόν πυραυλική επίθεση του Ιράν. Ωστόσο, εξέφρασε τον φόβο του: Μπορεί ο Τραμπ να μην βγει από το ΝΑΤΟ, αλλά μπορεί να αποσύρει τους Αμερικανούς στρατιώτες από την Ευρώπη.
«Αυτή τη στιγμή δεν είμαστε σε θέση να αντιδράσουμε μόνοι μας», παραδέχθηκε, εκθέτοντας την αμυντική γύμνια της γηραιάς ηπείρου.»
Όταν ένας Υπουργός Άμυνας μιας χώρας-μέλους των G7 μιλά για «παραφροσύνη» αναφερόμενος στον Πλανητάρχη, τότε τα πράγματα είναι πολύ χειρότερα από όσο φαίνονται. Ο Κροζέτο είπε αυτό που ψιθυρίζουν όλοι στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες: Ότι ο Τραμπ είναι ένας ανεξέλεγκτος “καουμπόι” που παίζει με την παγκόσμια ειρήνη, την ώρα που η Ευρώπη παραμένει ένας παθητικός θεατής, ελπίζοντας απλώς να μην της έρθει ο πύραυλος στο κεφάλι.