Η Πάτρα αποχαιρέτησε έναν άνθρωπο που δεν υπήρξε απλώς επιχειρηματίας, αλλά κομμάτι της ίδιας της ιστορίας της.
Ο Κώστας Βαρδαλαχάκης, ιδρυτής του τηλεοπτικού σταθμού Super B, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 87 ετών, αφήνοντας πίσω του ένα αποτύπωμα που δύσκολα σβήνει. Το όνομα του σταθμού δεν ήταν τυχαίο, καθώς συνδέεται με την εταιρεία Super Beton Βαρδαλαχάκης, την οποία διατηρούσε μαζί με τον αδελφό του και μέσα από την οποία δραστηριοποιήθηκε δυναμικά στον χώρο των κατασκευών, συμβάλλοντας στην ανάπτυξη πολλών ακινήτων στην περιοχή.
Από το 1990, όταν και ξεκίνησε τη λειτουργία του Super B, υπήρξε ένας από τους πρωτοπόρους της περιφερειακής τηλεόρασης όχι μόνο στη Δυτική Ελλάδα, αλλά και ευρύτερα στη χώρα, σε μια εποχή που το μέσο διαμορφωνόταν και αποκτούσε τη δική του ταυτότητα.
Δεν δημιούργησε απλώς ένα κανάλι. Δημιούργησε μια σχολή.
Το Super B αποτέλεσε για δεκάδες δημοσιογράφους, τεχνικούς και επαγγελματίες των media το πρώτο τους βήμα όπου έμαθαν τι σημαίνει τηλεόραση.
Η επιρροή του σταθμού δεν περιορίστηκε στα όρια της Πάτρας. Το Super B έγινε σημείο αναφοράς για την περιφερειακή τηλεόραση στην Ελλάδα, αναδεικνύοντας τη δύναμη των τοπικών μέσων και τη σημασία της άμεσης επαφής με την κοινωνία.
Η είδηση του θανάτου του σκόρπισε θλίψη όχι μόνο στον δημοσιογραφικό κόσμο, αλλά και σε ολόκληρη την τοπική κοινωνία της Πάτρας, αλλά και πέρα από αυτήν, σε όσους συνεργάστηκαν μαζί του ή επηρεάστηκαν από το έργο του σε όλη την Ελλάδα. Ένα κανάλι που δεν περιορίστηκε στην ενημέρωση, αλλά στάθηκε απέναντι στα προβλήματα των πολιτών, δίνοντάς τους βήμα.
Ένας άνθρωπος πίσω από το έργο
Πέρα από την επαγγελματική του πορεία, ο Κώστας Βαρδαλαχάκης υπήρξε ένας άνθρωπος βαθιά δεμένος με την οικογένειά του.
Με τη σύζυγό του Ελένη απέκτησαν τρία παιδιά τον Γιάννη, τη Ρένα και τη Μαρία ενώ είχε τη χαρά να γνωρίσει και τέσσερα εγγόνια.
Η προσωπικότητά του αποτυπώνεται έντονα στα λόγια όσων συνεργάστηκαν μαζί του. Στον επικήδειο λόγο του, ο δημοσιογράφος Κωνσταντίνος Φλαμής τον αποχαιρέτησε με λόγια που ξεπερνούν το τυπικό:
«Της χάρισες την τηλεόραση… Έκανες δεκάδες χιλιάδες να λένε: θα φέρω το Super B να λύσω το πρόβλημά μου.»
Και ίσως αυτή να είναι η μεγαλύτερη επιτυχία του. Όχι τα νούμερα. Όχι οι εκπομπές. Αλλά η εμπιστοσύνη.
«Ήταν σχολείο, ήταν οικογένεια»
Συνεργάτες του μιλούν για έναν άνθρωπο που δεν έλειπε ποτέ. Που ήταν εκεί, καθημερινά, παρών.
Μια από τις μαρτυρίες που ξεχωρίζουν περιγράφει:
«Ήταν σχολείο, ήταν οικογένεια… Ένας χώρος που καθόρισε την πορεία μου στη διαφήμιση και την επικοινωνία.»
Το Super B δεν ήταν απλώς ένας σταθμός. Ήταν χώρος δημιουργίας, εξέλιξης, σχέσεων. Ένας ζωντανός οργανισμός που έδωσε ευκαιρίες και διαμόρφωσε επαγγελματικές πορείες.
Το τελευταίο αντίο
Η κηδεία του τελέστηκε τη Μεγάλη Δευτέρα στις 15:00, από τον Ιερό Ναό Αγίου Ιωακείμ Πατρών, παρουσία συγγενών, φίλων και συνεργατών.
Η απουσία του αφήνει ένα κενό.
Αλλά το έργο του παραμένει.
Γιατί κάποιοι άνθρωποι δεν φεύγουν πραγματικά μένουν μέσα από όσα δημιούργησαν.
Και στην περίπτωση του Κώστα Βαρδαλαχάκη, αυτό που δημιούργησε… ήταν μια ολόκληρη εποχή.
Η προσωπική μαρτυρία
Το παρόν κείμενο για μένα δεν είναι απλώς μια καταγραφή γεγονότων.
Είχα την τιμή να συνεργαστώ με τον Κώστα Βαρδαλαχάκη και να τον γνωρίσω από κοντά. Κρατώ μέσα μου τις καλύτερες εντυπώσεις από έναν άνθρωπο με ήθος, δύναμη και ξεχωριστή προσωπικότητα, που ήξερε να εμπνέει και να στηρίζει τους ανθρώπους του.
Η σχέση μας βασίστηκε στην εκτίμηση, τον σεβασμό και την ανθρώπινη επαφή. Και ίσως αυτό είναι που μένει περισσότερο από όλα: ο τρόπος που στεκόταν απέναντι στους συνεργάτες του.
Σήμερα, το αντίο δεν είναι μόνο επαγγελματικό. Είναι και προσωπικό.
Παναγιώτης Σιαμπάνης
Διευθυντής Σύνταξης Sfairika.gr
Τα λόγια που ακολουθούν αποτυπώνουν ίσως καλύτερα από οτιδήποτε άλλο το αποτύπωμα που άφησε:
«Boss… σε ευχαριστούμε»: Ο συγκινητικός επικήδειος του Κωνσταντίνου Φλαμή
Ο δημοσιογράφος που ταυτίστηκε με το Super B αποχαιρέτησε τον ιδρυτή του σταθμού με έναν λόγο γεμάτο συναίσθημα και προσωπικές αναμνήσεις:
“Ξέρεις τι κατάφερες boss; Να προχωράω στον δρόμο και ακόμη και σήμερα να με φωνάζουν super b. Δεν ξέρω αν άλλος θα μπορούσε να καταφέρει κάτι τέτοιο. Σήμερα boss σε αποχαιρετά η οικογένειά σου, τα superbakia σου, η Πάτρα που της προσέφερες τόσα πολλά αλλά και η Κρήτη που σε γέννησε. Ο Κρουσώνας σου στο Ηράκλειο. Θυμάσαι οτι μας συνέδεε το Ηράκλειο. Για σένα η πατρίδα, για μένα η δεύτερη πατρίδα.
Boss πριν έρθω εδω πέρασα από την οδό Καζαντζάκη, στην Αγυιά. Από εκείνο το υπόγειο στο οποίο με ξενάγησες για πρώτη φορά τον Ιανουάριο 1991. Εκείνη η παλιά πινακίδα με το πρώτο λογότυπο του Super B είναι ακόμη εκεί. Ξέρω πόσο αγαπούσες εκείνο το στούντιο. Ξέρω πόσο αγαπούσες την δεύτερη οικογένεια σου., Όλους εμάς του Super b. Toυ μεγάλου περιφερειακού καναλιού. Σήμερα αποφάσισα να μιλήσω για σένα Πρόεδρε. Θέλω να σου πως ότι οφείλω σε σένα, ότι έγινα σε αυτή την ζωή. Εσύ με έβαλες στο γυαλί. Σε σένα χρωστάω. Και αν κάποτε οι δρόμοι μας χώρισαν, η αγάπη μας έμεινε. Και ο σεβασμός. Και η αλληλοεκτίμηση.
Ιντά ‘κανες στην Πάτρα αγαπημένο αφεντικό. Ιντά ‘κανες. Της χάρισες την τηλεόραση. Έκανες δεκάδες χιλιάδες να λένε…. θα φέρω το Super b να λύσω το πρόβλημα μου. Μα δεν ήταν επίτευγμα αυτό; Δεν ήταν η επιβράβευση για τα όσα είχες πετύχει;
Ήταν 20 Φλεβάρη του 1991 όταν με εμπιστεύθηκες να εκφωνήσω το πρώτο δελτίο. Ήταν 19 Απρίλη του 1991 όταν βγάλαμε την πρώτη ζωντανή εκπομπή. Η μεγάλη αποκλειστικότητα του καναλιού μας. Τα πρώτα πλάνα από την έκρηξη της οδού Βότση 14. Θυμάμαι με περίμενες στην πόρτα της Καζαντζάκη. Έγινε έκρηξη μου πες. Έχουμε νεκρούς. Το ‘χουμε; Ναι boss σου είπα. Και με έβαλες μέσα στο στούντιο και μου πες …. πάμε. Ξεκίνα.
Σήμερα τόσα χρόνια μετά το super b έχει ταυτιστεί με τις λέξεις περιφερειακή τηλεόραση. Δεν μας νοιάζει αν έπεσε μαύρο γιατί η κρίση τέτοια κάνει. Γιατί εσύ boss δεν έπαιρνες προγράμματα, δεν έκανες μπίζνες με την πολιτική. Ησουν ο Κρητίκαρος που πάλευε με τα όπλα του. Και το όπλο σου ήταν το κανάλι και οι συνεργάτες σου.
Δεμένοι όλοι μαζί. Μπετό ήμασταν boss. Super Beton Βαρδαλαχάκης. Με σένα στην κορυφή.
Σήμερα είμαστε όλοι εδώ. Η αγαπημένη σου Ελένη. Η Κρητικοπούλα που σου χάρισε την Ρένα την Μαρία και τον Γιάννη. Τα αδέλφια, τα ανίψια, οι φίλοι σου. Είμαστε εδώ όσοι στήσαμε το κανάλι. Όσοι συμβάλλαμε στο να γίνει μεγάλο. Boss φεύγεις αλλά πίσω σου αφήνεις ιστορία. Αφήνεις φως. Αφήνεις τεράστιο αρχείο.
Σήμερα αποχαιρετούμε με σεβασμό και εκτίμηση έναν πρωτοπόρο. Big boss σε ευχαριστούμε. . .!
Κυρίες και κύριοι έτσι είχαν τα γεγονότα εδώ και 36 χρόνια. Οπως τα κατέγραψαν οι κάμερες του Super B του μεγάλου περιφερειακού καναλιού. Καλή σας νύχτα”.
