Έκθεση: οι υπερ-πλούσιοι κρύβουν 2,84 τρισ. δολάρια σε αφορολόγητους υπεράκτιους λογαριασμούς, περισσότερα από τον πλούτο του φτωχότερου 50% της ανθρωπότητας Το ύψος του αφορολόγητου πλούτου που κρύβεται σε υπεράκτιους φορολογικούς παραδείσους από το πλουσιότερο 0,1% του παγκόσμιου πληθυσμού υπερβαίνει τα συνολικά περιουσιακά στοιχεία των φτωχότερων 4,1 δισ. ανθρώπων στον πλανήτη, σύμφωνα με ανάλυση της Oxfam. Η έκθεση που δόθηκε στη δημοσιότητα την Πέμπτη υπογραμμίζει ότι, μια δεκαετία μετά τη διαρροή των Panama Papers, οι παγκόσμιες ελίτ εξακολουθούν να αξιοποιούν ένα περίπλοκο διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα για να μετακινούν αμύθητες περιουσίες πέρα από τον έλεγχο της κοινωνίας και των φορολογικών αρχών. Μιλώντας στο Euronews, ο Christian Hallum, επικεφαλής θεμάτων φορολογίας στην Oxfam, δήλωσε ότι οι υπερ-πλούσιοι συνεχίζουν να απομονώνουν «ωκεανούς πλούτου» και προειδοποίησε ότι δεν πρόκειται απλώς για ζήτημα ευρηματικής λογιστικής, αλλά για θέμα «εξουσίας και ατιμωρησίας». Σύμφωνα με τη διεθνή συνομοσπονδία άνω των 20 ανεξάρτητων ΜΚΟ με έδρα το Ηνωμένο Βασίλειο, περίπου 3,55 τρισ. δολάρια (3,08 τρισ. ευρώ) ιδιωτικού πλούτου παραμένουν αφορολόγητα και αδήλωτα σε υπεράκτιους λογαριασμούς. symbol 00:01 02:00 ΔΙΑΒΑΣΤΕ Το ποσό αυτό αντιστοιχεί σχεδόν στο μέγεθος ολόκληρης της βρετανικής οικονομίας και είναι πάνω από το διπλάσιο του συνολικού ΑΕΠ των 44 λιγότερο ανεπτυγμένων χωρών του κόσμου. Η συγκέντρωση αυτού του κρυφού πλούτου είναι ιδιαίτερα έντονη, καθώς το κορυφαίο 0,1% κατέχει περίπου το 80% όλων των αφορολόγητων υπεράκτιων κεφαλαίων, ύψους περίπου 2,84 τρισ. δολαρίων (2,47 τρισ. ευρώ). Μέσα σε αυτή την ομάδα, ένα απειροελάχιστο κλάσμα, το ανώτερο 0,01%, κατέχει 1,77 τρισ. δολάρια (1,53 τρισ. ευρώ). Ο Hallum εξήγησε στο Euronews ότι το επιχειρηματικό μοντέλο των φορολογικών παραδείσων παραμένει ισχυρό, επειδή «οι υπερ-πλούσιοι έχουν τα μέσα να προσλαμβάνουν διαχειριστές περιουσίας και λογιστές που επινοούν ολοένα και πιο ευφάνταστους τρόπους φοροδιαφυγής». ΑΡΧΕΙΟ. Το κτίριο Ugland House, έδρα καταχώρισης χιλιάδων εταιρειών στο Τζορτζ Τάουν, στο νησί Γκραντ Κέιμαν, Αύγουστος 2012 ΑΡΧΕΙΟ. Το κτίριο Ugland House, έδρα καταχώρισης χιλιάδων εταιρειών στο Τζορτζ Τάουν, στο νησί Γκραντ Κέιμαν, Αύγουστος 2012 AP Photo/David McFadden Ενώ ο συνολικός υπεράκτιος χρηματοοικονομικός πλούτος εκτιμάται ότι έφτασε τα 13,25 τρισ. δολάρια (11,51 τρισ. ευρώ) το 2023, δηλαδή το 12,48% του παγκόσμιου ΑΕΠ, το αφορολόγητο τμήμα του υπολογίζεται ότι έχει σταθεροποιηθεί γύρω στο 3,2% από τότε. Η Oxfam καλεί πλέον τη βρετανική κυβέρνηση και τους υπόλοιπους ηγέτες της G7 να θεσπίσουν μόνιμους και προοδευτικούς φόρους περιουσίας για τους υπερ-πλούσιους, προκειμένου να ανακτήσουν αυτά τα χαμένα έσοδα. Η οργάνωση υποστηρίζει ότι αυτά τα έσοδα είναι κρίσιμα για την αντιμετώπιση της παγκόσμιας φτώχειας, τη στήριξη της μετάβασης σε μια πράσινη οικονομία και την ενίσχυση των καταρρέουσων δημόσιων υποδομών. Το Euronews ρώτησε τον Hallum αν ένας φόρος περιουσίας είναι πράγματι λύση στο πρόβλημα, δεδομένου ότι οι υπερ-πλούσιοι χρησιμοποιούν ακριβώς τις υπεράκτιες υπηρεσίες για να αποφεύγουν συνολικά τη φορολογία. Ο επικεφαλής φορολογικής πολιτικής της Oxfam απάντησε ότι «ένας φόρος περιουσίας δεν λύνει το πρόβλημα των υπεράκτιων, αλλά όταν το πλουσιότερο 0,1% κατέχει περίπου το 80% όλου του αφορολόγητου υπεράκτιου πλούτου, θεωρούμε ότι οι απώλειές μας προς τους φορολογικούς παραδείσους δεν μπορούν να αποσυνδεθούν από το ζήτημα της ακραίας ανισότητας»«Αν θέλουμε πραγματικά να πάρουμε σοβαρά το σταμάτημα αυτού του επιχειρηματικού μοντέλου, πρέπει να αυξήσουμε τη χρηματοπιστωτική διαφάνεια, αλλά πρέπει επίσης να αρχίσουμε να αντιμετωπίζουμε την ακραία ανισότητα που τροφοδοτεί τη ζήτηση για τις υπηρεσίες που προσφέρουν οι φορολογικοί παράδεισοι. Γι’ αυτό χρειαζόμαστε έναν φόρο περιουσίας για τους υπερ-πλούσιους», κατέληξε ο Hallum. Χωρίς δομική μεταρρύθμιση για το κλείσιμο των εναπομεινάντων «παραθύρων» και μια πραγματικά συμπεριληπτική στρατηγική παγκόσμιας συνεργασίας, οι υποστηρικτές προειδοποιούν ότι το υπεράκτιο σύστημα θα συνεχίσει να λειτουργεί ως βαλβίδα ασφαλείας για τους πιο εύπορους του κόσμου, σε βάρος της πλειονότητας των πολιτών
Αφορολόγητος πλούτος του 0,1% ξεπερνά τα περιουσιακά στοιχεία του φτωχότερου μισού του κόσμου
