Οι συναντήσεις με πρωτοβουλία της Αμερικανίδας πρέσβειρας, Κίμπερλι Γκίλφοϊλ, με τους πρώην πρωθυπουργούς Αντώνη Σαμαρά και Αλέξη Τσίπρα προκαλούν έντονο πολιτικό ενδιαφέρον, ενώ στο παρασκήνιο οργιάζουν τα σενάρια, καθώς πραγματοποιούνται σε μια χρονική συγκυρία που κάθε άλλο παρά τυχαία μπορεί να θεωρηθεί. Αν και επισήμως βρισκόμαστε σε προεκλογικό χρόνο χωρίς να έχει προσδιοριστεί η ημερομηνία της κάλπης , όλες οι πληροφορίες συγκλίνουν πως ο Οκτώβριος θα είναι ο εκλογικός μήνας. Σε αυτή την περίπτωση η Πρέσβειρα των ΗΠΑ γνωρίζοντας και τις δημοσκοπήσεις που πραγματοποιούν οι υπηρεσίες της Πρεσβείας των ΗΠΑ στην Ελλάδα προχωρά στις συναντήσεις αυτές με απώτερο στόχο να διασφαλίσει τα αμερικανικά συμφέροντα στη χώρα μας.
Μάλιστα αποκτούν ιδιαίτερη σημασία, καθώς τόσο ο Αντώνης Σαμαράς, ο οποίος σύμφωνα με τις εκτιμήσεις αναμένεται να ανακοινώσει τη δημιουργία νέου πολιτικού φορέα, όσο και ο Αλέξης Τσίπρας, με την ΕΛΑΣ που φαίνεται να ανεβαίνει συνεχώς στις δημοσκοπήσεις , εμφανίζονται ως δύο πρόσωπα που ενδέχεται να διαδραματίσουν τον καθοριστικότερο ρόλο στις μετεκλογικές εξελίξεις. Άσχετα αν τους χωρίζει ιδεολογικό χάσμα. Όχι τόσο όσο στο παρελθόν από τη στιγμή που ο κ. Τσίπρας μετακινήθηκε προς το κέντρο. Όσο για τις οξείες αντιπαλότητες που είχαν προκύψει στην εποχή που διασταυρώθηκαν ως πολιτικοί αντίπαλοι , συνομιλητές μας επισημαίνουν ότι πλέον έχει παρέλθει η μεταξύ τους προσωπική οξύτητα.
Σύμφωνα με πληροφορίες των επικαίρων , στην αμερικανική πρεσβεία επικρατεί προβληματισμός για τις πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα, αφού όπως διαμορφώνεται το πολιτικό σκηνικό το όποιο εκλογικό αποτέλεσμα δεν θα φέρει αυτοδυναμία σε καμία περίπτωση για το πρώτο κόμμα. Άρα η πολιτική αστάθεια και με την πραγματικότητα των τεκτονικών αλλαγών που συντελούνται στην ευρύτερη περιοχή κάνει τις ΗΠΑ να θέλουν τον βασικό της σύμμαχο στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο να είναι ισχυρός και σε καμία περίπτωση να μην εισέλθει σε έναν κύκλο πολιτικής ανωμαλίας και ακυβερνησίας. Το σίγουρο είναι ότι αυτό που βλέπουν οι υπηρεσίες των ΗΠΑ στην Αθήνα , είναι πως ο Μητσοτάκης οδηγείται προς το πολιτικό του τέλος. Ένα μεγάλο ποσοστό των δυσαρεστημένων της κεντροδεξιάς παράταξης οδηγούνται προς τον Σαμαρά , αφού το αφήγημα του πρώην Πρωθυπουργού είναι να διώξουν ντον Μητσοτάκη και όχι να γίνει ο ίδιος Πρωθυπουργός και την ίδια στιγμή ο κ. Τσίπρας να αγγίζει τα εναπομείναντα ποσοστά της ΝΔ του κυρίου Μητσοτάκη.
Τα σενάρια που εξετάζουν οι Αμερικανοί στρατηγικοί αναλυτές που γνωρίζουν καλά τα ελληνικά πράγματα καταλήγουν στα εξής συμπεράσματα:
- Μητσοτάκης πρώτο κόμμα, αλλά με μικρή διαφορά από τον Τσίπρα και να κινείται ανάμεσα στο 24 με 28% και έναν Τσίπρα που θα κινείται ανάμεσα στο 18-22%. Σε αυτή την περίπτωση θα ζητηθεί η παραίτηση του Μητσοτάκη και εκεί ο Σαμαράς θα παίξει το ρόλο εγγυητή της ενότητας της παράταξης με τον νέο Πρόεδρο , που σύμφωνα με την φυσική ροή των πραγμάτων θα είναι ο Δένδιας. Έτσι στις δεύτερες εκλογές η παράταξη της ΝΔ να αποκτήσει αυτοδυναμία. ( Σημ. συντάκτη: Αυτό είναι το καλό σενάριο αρκεί να παραιτηθεί ο κ. Μητσοτάκης)
- Το εκλογικό αποτέλεσμα να είναι τέτοιο ώστε αθροιστικά και αριθμητικά να μην δίνει αυτοδυναμία και ο κ, Μητσοτάκης να μην θέλει να παραδώσει την προεδρία και τα ποσοστά του κ. Τσίπρα να είναι τόσο υψηλά που να τον φέρνουν ακόμα και πρώτο , αλλά σε καμία περίπτωση να μην παίρνει αυτοδυναμία . Σε αυτή την περίπτωση εξετάζεται το ενδεχόμενο κυβέρνησης ειδικού σκοπού. Εκεί εξετάζεται ένα άλλο ενδεχόμενο. Κάτι που θα συνέφερε και τις ΗΠΑ ώστε να διαμορφωθεί μια σταθερή κυβέρνηση με ευρεία πολιτική στήριξη, προκειμένου να διασφαλιστεί η πολιτική συνέχεια σε μια περίοδο αυξημένων γεωπολιτικών προκλήσεων. Στο πλαίσιο αυτό, ορισμένοι συνομιλητές δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο μιας κυβέρνησης ειδικού σκοπού με κορμό τη Νέα Δημοκρατία, αλλά με διαφορετικό πρωθυπουργό από τον σημερινό, στην οποία θα μπορούσαν να συμβάλουν, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, τόσο ο Αντώνης Σαμαράς όσο και ο Αλέξης Τσίπρας, μέσω ενός προσώπου κοινής αποδοχής που θα διαθέτει καθαρά πολιτικά χαρακτηριστικά και όχι αποκλειστικά τεχνοκρατικό προφίλ. Στο πλαίσιο αυτής της πολιτικής συζήτησης, δεν λείπουν και όσοι αναφέρουν ως πιθανό όνομα εκείνο του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή. Υποστηρίζουν ότι πρόκειται για πολιτικό πρόσωπο που εξακολουθεί να διατηρεί ευρεία επιρροή στη βάση της Νέας Δημοκρατίας, ενώ οι διαχρονικά καλές σχέσεις του τόσο με τον Αντώνη Σαμαρά όσο και με τον Αλέξη Τσίπρα θα μπορούσαν, να διευκολύνουν μια συναινετική λύση σε περίπτωση πολιτικού αδιεξόδου.
Το κρίσιμο ερώτημα, ωστόσο, παραμένει αναπάντητο: ακόμη και αν ένα τέτοιο σενάριο συγκέντρωνε εσωτερικές πολιτικές προϋποθέσεις, θα αποτελούσε πράγματι επιλογή που θα έβρισκε θετική ανταπόκριση από την αμερικανική πλευρά ; Ο χρόνος θα δείξει.
