Διονύσης Παπαγιαννόπουλος (1912-1984)
Σαν σήμερα, 12 Ιουλίου 1912, γεννήθηκε ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος,
ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες ηθοποιούς του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης.
Με μια καριέρα που διήρκεσε σχεδόν πέντε δεκαετίες,
διακρίθηκε τόσο στην κωμωδία όσο και στο δραματικό ρεπερτόριο, αποτελώντας μία από τις πιο εμβληματικές μορφές της μεταπολεμικής ελληνικής υποκριτικής.
Γεννήθηκε στο Διακοφτό Αχαίας και σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Η πρώτη του εμφάνιση στη σκηνή έγινε το 1938 στον «Βασιλιά Ληρ» του Ουίλιαμ Σαίξπηρ, σε ρόλο που του εμπιστεύτηκε ο μεγάλος Αιμίλιος Βεάκης.
Παρέμεινε στο Εθνικό Θέατρο μέχρι το 1941
και στη συνέχεια συνεργάστηκε με μερικούς από τους σημαντικότερους θιάσους της εποχής, όπως της Μαρίκας Κοτοπούλη, των Μαίρης Αρώνη και Δημήτρη Χορν, των Χατζίσκου και Συνοδινού, του Κώστα Μουσούρη και του Ντίνου Ηλιόπουλου.
Στα πρώτα χρόνια της πορείας του ερμήνευσε κυρίως έργα του κλασικού θεατρικού ρεπερτορίου. Από τα μέσα της δεκαετίας του 1950 στράφηκε περισσότερο στην κωμωδία, χωρίς όμως να εγκαταλείψει ποτέ το δραματικό θέατρο. Το 1961 ίδρυσε τον δικό του θίασο και γνώρισε μεγάλη επιτυχία με παραστάσεις όπως το «Ζήτω η ζωή» του Γεράσιμου Σταύρου και η «Δεσποινίς Διευθυντής» των Γιαλαμά και Πρετεντέρη. Ο αξέχαστος κ. Βασιλείου, που υποδύθηκε στη θεατρική σκηνή, μεταφέρθηκε το 1964 και στον κινηματογράφο δίπλα στην Τζένη Καρέζη.
Στον κινηματογράφο εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1947 στην ταινία «Παιδιά της Αθήνας»
και στη συνέχεια συμμετείχε σε περισσότερες από 130 κινηματογραφικές παραγωγές. Παρότι στις περισσότερες κρατούσε δεύτερους ρόλους, κατάφερνε σχεδόν πάντα να κερδίζει τις εντυπώσεις με τη φυσικότητα, το χιούμορ και την εκφραστικότητά του.
Ανάμεσα στις πιο γνωστές συμμετοχές του ξεχωρίζουν οι ταινίες
«Το ξύλο βγήκε από τον παράδεισο», «Χτυποκάρδια στο θρανίο», «Η βίλα των οργίων», «Μια τρελή, τρελή οικογένεια», «Υπάρχει και φιλότιμο», «Κάτι κουρασμένα παλικάρια», «Για ποιον χτυπά η κουδούνα», «Ένας ιππότης για τη Βασούλα», «Ο δασκαλάκος ήταν λεβεντιά» και «Ο κυρ Γιώργης εκπαιδεύεται». Η τελευταία του εμφάνιση στη μεγάλη οθόνη ήταν στην ταινία «Ταξίδι στα Κύθηρα».
Στην τηλεόραση καθιερώθηκε στη συνείδηση του κοινού ως ο αγαπημένος Μπαρμπα-Γιώργης στη σειρά «Το Λούνα Παρκ», ένας ρόλος που παραμένει μέχρι σήμερα από τους πιο αναγνωρίσιμους στην ιστορία της ελληνικής τηλεόρασης.
Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου υπηρέτησε με αξιοσημείωτη δράση στις ελληνικές ένοπλες δυνάμεις, ενώ για την προσφορά του στην υποκριτική τιμήθηκε με σημαντικές διακρίσεις, ανάμεσά τους και βραβείο ερμηνείας για την ταινία «Το κανόνι και τ’ αηδόνι». Εκτός από το καλλιτεχνικό του έργο, ήταν γνωστός για τις πολλές αγαθοεργίες του, ιδιαίτερα προς τον τόπο καταγωγής του, χωρίς να επιδιώκει ποτέ δημοσιότητα.
Ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος έφυγε από τη ζωή στις 13 Απριλίου 1984, σε ηλικία 71 ετών.
Βρέθηκε λίγες ημέρες αργότερα στο σπίτι του στην Αθήνα.
Προς τιμήν του, ο Δήμος Διακοπτού τοποθέτησε την προτομή του στην παραλία της πόλης, δίπλα στην αφετηρία του ιστορικού Οδοντωτού Σιδηροδρόμου Διακοπτού-Καλαβρύτων, τιμώντας τη μνήμη ενός από τους σπουδαιότερους εκπροσώπους του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου
