Η διττή έννοια της θνητότητας και του αίματος στην αρχαία ελληνική μυθολογία μέσα από αυτούσια ομηρικά κείμενα. 1. Ο «Βροτός»: Η Θνητότητα ως Μυθολογικό Ορόσημο Στην ελληνική μυθολογία, το Σύμπαν χωρίζεται αυστηρά σε δύο κατηγορίες όντων: τους αθανάτους (θεούς) και τους θνητούς. Η λέξη «βροτός» (με οξεία στη λήγουσα) χρησιμοποιείται κατεξοχήν στα έπη για να χαρακτηρίσει τον άνθρωπο, αυτόν δηλαδή που υπόκειται στη φθορά, στα γηρατειά και τελικά στον θάνατο. Η σημασία του βροτού αναδεικνύεται εντονότερα μέσα από το αντίθετό της: την «Αμβροσία» (α- στερητικό + βροτός). Η αμβροσία ήταν η μυθική τροφή των θεών, η οποία τους εξασφάλιζε…
ΠερισσότεραΗ Έννοια του «Βροτού» και του «Βρότου» Θνητότητα ή Ιχώρ;
