Ιρανοί ακτιβιστές που συμμετέχουν σε παράνομες ομάδες της αντιπολίτευσης
λένε ότι τις τελευταίες εβδομάδες έχουν μετατοπιστεί από τη χρήση μολότοφ εναντίον των αρχηγείων των δυνάμεων ασφαλείας στην ανάπτυξη πολυβόλων,
εκρηκτικών μηχανισμών και στοχευμένων επιθέσεων εναντίον μελών των Φρουρών της Επανάστασης και της πολιτοφυλακής Basij.
Συνεντεύξεις που διεξήγαγε το Alhurra με έξι ακτιβιστές δείχνουν μια εντατικοποίηση της ένοπλης βίας σε διάφορες περιοχές του Ιράν,
συμπεριλαμβανομένων των μεγάλων πόλεων Τεχεράνη, Ισφαχάν και Μασάντ.
Σύμφωνα με τις μαρτυρίες τους, οι επιθέσεις δεν συντονίζονται από μία μόνο ηγεσία ούτε μπορούν να εντοπιστούν σε ένα ενιαίο κίνημα, αλλά εκτελούνται από ετερογενείς ομάδες με διαφορετική ιστορία, οργανωτικές δομές και στόχους.
Τρεις από τους συνεντευξιαζόμενους ανήκουν σε πρόσφατα σχηματισμένες ανεξάρτητες ομάδες νέων, δύο στις ένοπλες πτέρυγες κουρδικών κομμάτων της αντιπολίτευσης και ένας στην ένοπλη πτέρυγα ενός κόμματος των Αχβάζ.
Το Alhurra αναφέρει ότι κατάφερε να επικοινωνήσει μαζί τους μέσω τοπικών μεσαζόντων μετά από αρκετές προσπάθειες, αλλά διευκρινίζει ότι δεν μπόρεσε να επαληθεύσει ανεξάρτητα όλους τους ισχυρισμούς τους ή το πραγματικό εύρος των επιχειρήσεων που ισχυρίζονται.
Αντίποινα για τη συνεχιζόμενη βία του καθεστώτος
Ανεξάρτητοι ακτιβιστές υποστηρίζουν ότι η χρήση όπλων είναι μια απάντηση στις δολοφονίες, τις συλλήψεις και τα βασανιστήρια διαδηλωτών που αποδίδονται στην πολιτοφυλακή Basij και τους Φρουρούς της Επανάστασης.
Σύμφωνα με τις αφηγήσεις τους, οι επιχειρήσεις ξεκίνησαν με τη ρίψη μολότοφ στα κεντρικά γραφεία της Basij, σε αστυνομικά τμήματα, σε σημεία ελέγχου και σε περιπολίες στην Τεχεράνη, τη Μασάντ, το Ισφαχάν και άλλες πόλεις.
Στη συνέχεια, οι ενέργειες κλιμακώθηκαν με τη χρήση πολυβόλων και χειροβομβίδων, στοχεύοντας τελικά άτομα που θεωρούνταν υπεύθυνα για τη δολοφονία, τη σύλληψη ή τον βασανισμό διαδηλωτών.
Οι ακτιβιστές ισχυρίζονται ότι η κλιμάκωση έχει ενταθεί από τα τέλη Μαίου, με ορισμένες ομάδες να μεταβαίνουν από επιθέσεις σε υποδομές σε στοχευμένες δολοφονίες.
Οι ένοπλες ενέργειες δεν είναι κάτι καινούργιο στις κουρδικές, αχβαζικές και μπαλουτσιανές περιοχές του Ιράν, όπου ομάδες της αντιπολίτευσης λειτουργούν εδώ και δεκαετίες, χρησιμοποιώντας ορεινές και παραμεθόριες περιοχές ως βάσεις.
Ωστόσο, η εμφάνιση μικρών ένοπλων ομάδων σε μεγάλες πόλεις, εάν επιβεβαιωθεί ως ένα εκτεταμένο φαινόμενο, θα αποτελούσε μια σημαντική εξέλιξη από το παραδοσιακό μοτίβο συγκρούσεων που επικεντρώνεται στις περιφερειακές περιοχές της χώρας.
Ο Αμτζάντ Χοσείν Παναχί, ηγέτης του κουρδικού κόμματος της αντιπολίτευσης Κομάλα, ισχυρίζεται ότι η καταστολή έχει οδηγήσει ένα μέρος του πληθυσμού, ιδίως τους νέους, να εγκαταλείψουν την προοπτική της ειρηνικής αλλαγής.
Σημείωσε, ωστόσο, ότι η κατάσταση στο Ιρανικό Κουρδιστάν διαφέρει από αυτήν στις μεγάλες πόλεις, καθώς οι επιχειρήσεις εκεί καθοδηγούνται από ενοποιημένες κομματικές δομές και τοπικές βάσεις που ενεργούν σύμφωνα με τις οδηγίες των αντίστοιχων κινημάτων τους.
Ο Παναχί περιέγραψε τις πρόσφατες επιθέσεις ως την αρχή μιας «ένοπλης εξέγερσης» κατά του καθεστώτος.
Ωστόσο, αυτή είναι η θέση ενός κόμματος της αντιπολίτευσης με τη δική του ένοπλη πτέρυγα και δεν υπάρχει ανεξάρτητη επιβεβαίωση ότι τα περιστατικά έχουν κλιμακωθεί σε μια συντονισμένη ή μεγάλης κλίμακας εξέγερση.
Στις 28 Ιουνίου, το πρακτορείο ειδήσεων Tasnim, το οποίο πρόσκειται στους Φρουρούς της Επανάστασης, ανέφερε τον θάνατο δύο μελών των δυνάμεων ασφαλείας στην πόλη Παβέχ, στην επαρχία Κερμανσάχ, τα οποία σκοτώθηκαν από ένοπλους που αργότερα κατάφεραν να δραπετεύσουν.
Χωρίς συνεννόηση με την αντιπολίτευση στο εξωτερικό
Ένας ανώτερος στρατιωτικός διοικητής ενός κουρδικού κόμματος της αντιπολίτευσης δήλωσε ότι οι εσωτερικές οργανώσεις και οι στρατιωτικές πτέρυγες μερικές φορές αποφασίζουν να πραγματοποιήσουν επιθέσεις χωρίς να συμβουλευτούν την ηγεσία στο εξωτερικό, λόγω περιορισμών ασφαλείας και δυσκολιών στην επικοινωνία.
Ισχυρίστηκε επίσης ότι αρκετές επιχειρήσεις που διεξήχθησαν σε κουρδικές περιοχές τους τελευταίους δύο μήνες ήταν απάντηση στις ιρανικές πυραυλικές επιθέσεις εναντίον των κεντρικών γραφείων των κουρδικών κομμάτων της αντιπολίτευσης.
Κούρδοι και Αχβάζ ακτιβιστές ισχυρίζονται ότι οι επιχειρήσεις τους σχεδιάζονται από τις εσωτερικές δομές των αντίστοιχων κομμάτων τους.
Ισχυρίζονται ότι οι επιθέσεις ώθησαν ορισμένα μέλη των Φρουρών της Επανάστασης να περιορίσουν τις κινήσεις τους και άλλα να εγκαταλείψουν τις θέσεις τους.
Μια ανάλυση των ανακοινωθέντων ή ισχυριζόμενων επιθέσεων δείχνει ότι οι ομάδες χρησιμοποιούν διαφορετικές τακτικές ανάλογα με τις περιοχές λειτουργίας τους.
«Χτυπούν και φεύγουν»
Στις πόλεις, οι επιχειρήσεις επικεντρώνονται σε σημεία ελέγχου, περιπολίες και απομονωμένες τοποθεσίες, ακολουθούμενες από γρήγορες υποχωρήσεις για να αποφευχθεί η παρέμβαση των δυνάμεων ασφαλείας.
Στις κουρδικές, τις Αχβάζ και τις Μπαλούτσι περιοχές, ορισμένες οργανώσεις χρησιμοποιούν όλμους, αυτοσχέδιους εκρηκτικούς μηχανισμούς, τροποποιημένα εμπορικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη και ενέδρες σε ορεινές ή ερημικές περιοχές.
Οι κουρδικές ένοπλες ομάδες λειτουργούν κυρίως σε ορεινές και δασικές περιοχές που παρέχουν κάλυψη στους μαχητές τους. Οι αραβικές παρατάξεις της αντιπολίτευσης δραστηριοποιούνται στην Αχβάζ, στα νοτιοδυτικά της χώρας, ενώ οι ομάδες των Μπαλούτσι λειτουργούν στις έρημες και τις ορεινές περιοχές της νοτιοανατολικής περιοχής.
Ανεξάρτητες ομάδες νέων, μερικές από τις οποίες αυτοαποκαλούνται «μονάδες αντίστασης», ισχυρίζονται ότι είναι παρούσες στην Τεχεράνη, τη Μασάντ, το Ισφαχάν, το Σιράζ και άλλες πόλεις.
«Οργή μη περσικών λαών»
Ο Χαμίντ Μοτασάρ, ηγέτης του Φιλελεύθερου Κόμματος των Αχβάζ, υποστηρίζει ότι η βία αντανακλά τη συσσωρευμένη οργή μεταξύ εκείνων που αποκαλεί «μη περσικούς λαούς», οι οποίοι, όπως ισχυρίζεται, έχουν υποστεί πολιτικές καταπίεσης και διαγραφής ταυτότητας.
Αυτή η πολιτική ερμηνεία υποστηρίζεται από ορισμένα εθνικιστικά κόμματα της αντιπολίτευσης, ενώ οι ιρανικές αρχές χαρακτηρίζουν αυτές τις ομάδες ως αυτονομιστικές ή τρομοκρατικές.
Σύμφωνα με τα κουρδικά και τα αχβάζικα κόμματα, από τον Μάιο, πάνω από 40 μέλη των Φρουρών της Επανάστασης, της πολιτοφυλακής Μπασίτζ και των υπηρεσιών ασφαλείας έχουν σκοτωθεί σε ξεχωριστές επιθέσεις και δεκάδες ακόμη έχουν τραυματιστεί.
Και πάλι, ο Alhurra διευκρινίζει ότι δεν μπόρεσε να επαληθεύσει ανεξάρτητα αυτά τα στοιχεία, ενώ οι ιρανικές αρχές δεν δημοσιεύουν πλήρη απολογισμό των απωλειών.
Παραμένει δύσκολο να εκτιμηθεί η πραγματική έκταση του φαινομένου και οι πιθανότητες παράτασής του.
Οι ομάδες που μίλησαν στο Alhurra λειτουργούν ανεξάρτητα και δεν έχουν προκύψει στοιχεία που να υποδεικνύουν την ύπαρξη κεντρικής διοίκησης ή ενιαίας στρατηγικής.
Ωστόσο, μια πιθανή μετατόπιση ορισμένων ένοπλων δραστηριοτήτων προς μεγάλες πόλεις, μακριά από τις παραδοσιακές παραμεθόριες περιοχές όπου λαμβάνουν χώρα μάχες, θα αποτελούσε μια νέα πρόκληση για τις ιρανικές αρχές.
