Παναγιάλειος Αγροτικός Συνεταιρισμός: Ανάπτυξη για λίγους ή στήριξη για τους αγρότες;

Την ώρα που ο αγροτικός κόσμος της Αιγιάλειας δίνει καθημερινά μάχη για να κρατήσει ζωντανές τις καλλιέργειές του, να ανταπεξέλθει στο αυξημένο κόστος παραγωγής και να εξασφαλίσει ένα αξιοπρεπές εισόδημα για τις οικογένειές του, εύλογα ερωτήματα γεννώνται σχετικά με την πορεία και τον ρόλο του Παναγιάλειου Αγροτικού Συνεταιρισμού Αιγίου.

Πολλοί παραγωγοί εκφράζουν την απογοήτευσή τους, υποστηρίζοντας ότι ενώ ο συνεταιρισμός εμφανίζει οικονομική ανάπτυξη, επενδύσεις και διεύρυνση των δραστηριοτήτων του, οι ίδιοι συνεχίζουν να βρίσκονται σε οικονομικό αδιέξοδο. Οι τιμές παραγωγού συχνά δεν καλύπτουν ούτε το κόστος καλλιέργειας, ενώ τα έξοδα για καύσιμα, λιπάσματα, φυτοφάρμακα και εργατικά αυξάνονται συνεχώς.

Το βασικό ερώτημα που τίθεται είναι απλό: Πώς είναι δυνατόν ένας συνεταιρισμός να παρουσιάζει θετικά οικονομικά αποτελέσματα, όταν μεγάλο μέρος των παραγωγών που τον στηρίζουν δυσκολεύεται να επιβιώσει;

Οι αγρότες δεν ζητούν προνόμια. Ζητούν διαφάνεια, δίκαιη μεταχείριση και ουσιαστική στήριξη. Ζητούν να γνωρίζουν με ποιον τρόπο διαμορφώνονται οι τιμές των προϊόντων τους, πώς αξιοποιούνται τα έσοδα και ποιο είναι το πραγματικό όφελος που επιστρέφει στον παραγωγό.

Η αγροτική παραγωγή αποτελεί τη ραχοκοκαλιά της τοπικής οικονομίας. Χωρίς τους ανθρώπους που εργάζονται καθημερινά στα χωράφια, κανένας συνεταιρισμός δεν μπορεί να υπάρξει. Οι διοικήσεις των συνεταιρισμών οφείλουν να θυμούνται ότι δημιουργήθηκαν για να υπηρετούν τους παραγωγούς και όχι το αντίστροφο.

Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, απαιτούνται ξεκάθαρες απαντήσεις. Πόσο αυξήθηκαν τα έσοδα του συνεταιρισμού τα τελευταία χρόνια; Πόσο αυξήθηκαν αντίστοιχα τα εισοδήματα των παραγωγών; Υπάρχει πραγματική ανταποδοτικότητα προς τα μέλη ή η ανάπτυξη περιορίζεται μόνο στους οικονομικούς δείκτες του οργανισμού;

Η κοινωνία της Αιγιάλειας παρακολουθεί και περιμένει απαντήσεις. Γιατί όταν ο συνεταιρισμός ευημερεί αλλά οι αγρότες δυσκολεύονται να επιβιώσουν, τότε κάτι φαίνεται να μην λειτουργεί όπως θα έπρεπε.

Η ανάπτυξη δεν μπορεί να μετριέται μόνο με ισολογισμούς και αριθμούς. Η πραγματική ανάπτυξη αποτυπώνεται στο εισόδημα του παραγωγού, στην παραμονή των νέων στην ύπαιθρο και στη δυνατότητα των αγροτικών οικογενειών να ζουν με αξιοπρέπεια από τον κόπο τους.

Και αυτό είναι ένα ερώτημα που δεν αφορά μόνο τον Παναγιάλειο Αγροτικό Συνεταιρισμό. Αφορά συνολικά το μέλλον της ελληνικής αγροτικής οικονομίας.