Σε μια χώρα που διαφημίζει σε ολόκληρο τον πλανήτη το τουριστικό της προϊόν και τις απαράμιλλες ομορφιές της,
η θερινή ανάπαυλα μακριά από τα αστικά κέντρα τείνει να μετατραπεί σε άπιαστο όνειρο για τους ίδιους τους κατοίκους της.
Ο πληθωρισμός και το εκρηκτικό κόστος σε μεταφορές και διαμονή έχουν μετατρέψει τις διακοπές σε προνόμιο για λίγους, με τα επίσημα στοιχεία της Eurostat να επιβεβαιώνουν με τον πιο ηχηρό τρόπο την πραγματικότητα που βιώνουν τα νοικοκυριά.
Σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης, το 27,5% του πληθυσμού ηλικίας 16 ετών και άνω δεν είχε το 2025 την οικονομική δυνατότητα να κάνει ούτε μία εβδομάδα διακοπών μακριά από την κατοικία του.
Αν και σε βάθος δεκαετίας το ποσοστό εμφανίζεται μειωμένο κατά 7,7 ποσοστιαίες μονάδες σε σχέση με το 2015, σε ετήσια βάση καταγράφηκε επιδείνωση, καθώς σημειώθηκε αύξηση κατά 0,5% σε σύγκριση με το 2024.
Αρνητικός πρωταθλητισμός για την Ελλάδα: Στο 46,6% ο αποκλεισμός από τις διακοπές
Η κατάσταση στη χώρα μας παραμένει απογοητευτική. Η Ελλάδα καταλαμβάνει τη δεύτερη χειρότερη θέση στην Ευρωπαϊκή Ένωση, με το 46,6% των πολιτών να δηλώνει πως η απόδραση ακόμη και για επτά ημέρες φαντάζει άπιαστο όνειρο.
Μοναδική χώρα με χειρότερη επίδοση από την ελληνική είναι η Ρουμανία (61,4%), ενώ την πεντάδα των αρνητικών ρεκόρ συμπληρώνουν η Βουλγαρία και η Ουγγαρία (αμφότερες με 39,1%). Στον αντίποδα, η οικονομική άνεση για αναψυχή είναι σαφώς μεγαλύτερη στη βόρεια Ευρώπη, με τα χαμηλότερα ποσοστά αδυναμίας να καταγράφονται στο Λουξεμβούργο (10,6%), τη Σουηδία (12,4%) και την Ολλανδία (12,8%).
Λύση ανάγκης τα εξοχικά συγγενών και το ψαλίδι στις ημέρες
Η ασφυκτική πίεση που ασκείται στο διαθέσιμο εισόδημα από την ακρίβεια επιβεβαιώνεται και από τις εγχώριες μετρήσεις. Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα της ΕΛΣΤΑΤ, σχεδόν 6 στους 10 Έλληνες δεν ταξιδεύουν καθαρά λόγω οικονομικής στενότητας (ενώ δεύτερη αιτία είναι οι λόγοι υγείας με 20,8%).
Για να καταφέρουν να φύγουν έστω και για λίγο, οι πολίτες καταφεύγουν σε λύσεις που μηδενίζουν το κόστος διαμονής:
- Το 52,1% των προσωπικών ταξιδιών γίνεται σε μη ενοικιαζόμενα καταλύματα.
- Το 71,6% των συνολικών διανυκτερεύσεων αφορά φιλοξενία σε σπίτια φίλων, συγγενών ή ιδιόκτητα εξοχικά.
Αντίστοιχα, τα ευρήματα του ΙΕΛΚΑ δείχνουν πως 1 στους 2 Έλληνες δεν έκανε καθόλου καλοκαιρινές διακοπές, ενώ για περισσότερους από 4 στους 10 που κατάφεραν να φύγουν, η διάρκεια της απόδρασης περιορίστηκε μόλις στις 4 έως 7 ημέρες. Το οξύμωρο παραμένει: σε μια χώρα όπου ο τουρισμός αποτελεί τη ραχοκοκαλιά της οικονομίας, η ανάπαυλα μακριά από την πόλη μετατρέπεται σε είδος πολυτελείας για τον γηγενή πληθυσμό.
ΠΑΣΟΚ: «Πίσω από τους κυβερνητικούς πανηγυρισμούς βρίσκεται η μείωση εισοδήματος και αποταμίευσης»
Σφοδρή ήταν η αντίδραση του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής, το οποίο χρησιμοποίησε τα στοιχεία της Eurostat για να ασκήσει δριμεία κριτική στην οικονομική πολιτική της κυβέρνησης, εστιάζοντας παράλληλα στη μείωση των αποταμιεύσεων.
Ακολουθεί η ανακοίνωση του κόμματος:
«Τα τελευταία στοιχεία της Eurostat αποτυπώνουν την πραγματική εικόνα της ελληνικής οικονομίας, πίσω από τους κυβερνητικούς πανηγυρισμούς.
Τα ελληνικά νοικοκυριά κατέγραψαν το α΄ τρίμηνο του 2026 τη δεύτερη μεγαλύτερη μείωση της αποταμίευσης στην Ευρωπαϊκή Ένωση σε σχέση με το προηγούμενο τρίμηνο, τη μεγαλύτερη μείωση στις επενδύσεις, ενώ την ίδια στιγμή μειώθηκε και το διαθέσιμο εισόδημά τους. Το έλλειμμα αποταμίευσης δεν αποτελεί συγκυριακό φαινόμενο.
Είναι μια διαχρονική αδυναμία της ελληνικής οικονομίας, άρρηκτα συνδεδεμένη με τα επίμονα ελλείμματα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών και το παραγωγικό κενό της χώρας. Όταν τα νοικοκυριά δεν μπορούν να αποταμιεύσουν και να επενδύσουν, η οικονομία στερείται εγχώριων πόρων για τη χρηματοδότηση παραγωγικών επενδύσεων και παραμένει εξαρτημένη από εξωτερική χρηματοδότηση.
Η κυβέρνηση επιμένει να παρουσιάζει μια εικόνα ευημερίας που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα των πολιτών. Ανάπτυξη χωρίς αύξηση του πραγματικού διαθέσιμου εισοδήματος, χωρίς αποταμίευση και χωρίς ενίσχυση των παραγωγικών επενδύσεων δεν είναι βιώσιμη ανάπτυξη. Είναι μια οικονομία που υπονομεύει τη μελλοντική της δυναμική και διευρύνει τις διαρθρωτικές της αδυναμίες. Η χώρα χρειάζεται μια ριζικά διαφορετική οικονομική και αναπτυξιακή στρατηγική: με πολιτικές που αυξάνουν το διαθέσιμο εισόδημα, ενισχύουν την αποταμίευση, κινητοποιούν παραγωγικές επενδύσεις και θωρακίζουν τη μακροπρόθεσμη ανθεκτικότητα της ελληνικής οικονομίας».
