Η Άνω Κερύνεια στέκει σήμερα ήσυχη, αγκαλιασμένη από τις ελιές, τα κυπαρίσσια και τα βουνά της Αιγιάλειας. Τα σοκάκια της κρατούν ακόμα τις αναμνήσεις των ανθρώπων που γέμιζαν άλλοτε τις αυλές με γέλια, φωνές και τραγούδια.
Τα περισσότερα σπίτια παραμένουν κλειστά τον χειμώνα. Οι ηλικιωμένοι που έμειναν στο χωριό κρατούν άσβεστη τη φλόγα του τόπου, ενώ τα καλοκαίρια τα παιδιά και τα εγγόνια επιστρέφουν για λίγες ημέρες, δίνοντας ξανά ζωή στις γειτονιές. Η εκκλησία χτυπά την καμπάνα της, ο πλάτανος συνεχίζει να προσφέρει τη σκιά του και η φύση παραμένει η μεγαλύτερη ομορφιά της Άνω Κερύνειας.
Όμως ο χρόνος δεν σταματά ποτέ.
Αν τίποτα δεν αλλάξει, σε πενήντα χρόνια το χωριό ίσως είναι αγνώριστο. Τα περισσότερα σπίτια θα έχουν ερημώσει, οι αυλές θα έχουν σκεπαστεί από αγριόχορτα και οι πέτρινοι τοίχοι θα μαρτυρούν ότι κάποτε εδώ υπήρχε ζωή. Οι φωνές των παιδιών θα έχουν σιγήσει και μόνο ο άνεμος θα περνά από τα στενά, κουβαλώντας τις αναμνήσεις όσων έζησαν εκεί.
Ίσως κάποιος περαστικός να σταματά κάτω από τον μεγάλο πλάτανο και να αναρωτιέται ποιοι άνθρωποι κατοίκησαν αυτόν τον όμορφο τόπο. Ίσως να μη γνωρίζει ότι κάποτε η Άνω Κερύνεια ήταν γεμάτη οικογένειες, καλλιέργειες, γιορτές και πανηγύρια.
Κι όμως, υπάρχει και μια άλλη εικόνα για το μέλλον. Αν οι νέοι αποφασίσουν να επιστρέψουν, αν η Πολιτεία στηρίξει τα ορεινά χωριά, αν δημιουργηθούν υποδομές, δρόμοι, γρήγορο διαδίκτυο και ευκαιρίες εργασίας, τότε σε πενήντα χρόνια η Άνω Κερύνεια μπορεί να ξαναγεννηθεί. Τα πέτρινα σπίτια μπορούν να αναστηλωθούν, οι αυλές να γεμίσουν λουλούδια, τα μονοπάτια να φιλοξενούν περιπατητές και οι πλατείες να αποκτήσουν ξανά παιδικές φωνές.
Το μέλλον ενός χωριού δεν το αποφασίζει μόνο ο χρόνος. Το αποφασίζουν οι άνθρωποι. Η Άνω Κερύνεια αξίζει να συνεχίσει να ζει, γιατί κάθε χωριό που χάνεται παίρνει μαζί του ένα κομμάτι της ιστορίας, της παράδοσης και της ψυχής της Ελλάδας.
Ας ελπίσουμε ότι σε πενήντα χρόνια η Άνω Κερύνεια δεν θα είναι ένα χωριό που θα θυμόμαστε μόνο από τις φωτογραφίες, αλλά ένας τόπος γεμάτος ζωή, όπου οι επόμενες γενιές θα συνεχίσουν να γράφουν τη δική τους ιστορία.
