Που προκαλεί μείωση κυττάρων
Στο επίκεντρο του επιστημονικού ενδιαφέροντος και της διεθνούς συζήτησης για τις πιθανές παρενέργειες των σκευασμάτων mRNA έρχεται νέα ομότιμα αξιολογημένη (peer-reviewed) μελέτη, η οποία δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Ophthalmic Epidemiology.
Η έρευνα καταγράφει μετρήσιμες δομικές μεταβολές στο ενδοθήλιο του κερατοειδούς σε υγιείς νέους ενήλικες μετά τη χορήγηση του εμβολίου της Pfizer (γνωστό και με την κωδική ονομασία BNT162b2).
Η μελέτη, με τίτλο «Evaluation of the Effects of mRNA-COVID 19 Vaccines on Corneal Endothelium», διεξήχθη από ερευνητικές ομάδες δύο τουρκικών πανεπιστημιακών νοσοκομείων σε 64 υγιείς εθελοντές (128 οφθαλμοί) χωρίς ιστορικό νόσησης από COVID-19 ή προϋπάρχουσες οφθαλμικές παθήσεις.
Οι μετρήσεις πραγματοποιήθηκαν με προηγμένα απεικονιστικά συστήματα (τοπογραφία κερατοειδούς Sirius και κατοπτρική μικροσκοπία Tomey EM-4000) πριν από τον εμβολιασμό και περίπου 75 ημέρες μετά τη δεύτερη δόση.Τα βασικά ευρήματα των μετρήσεων
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας, καταγράφηκαν στατιστικά σημαντικές μεταβολές σε κρίσιμες οφθαλμολογικές παραμέτρους:
Πυκνότητα Ενδοθηλιακών Κυττάρων (ECD): Παρατηρήθηκε πτώση από τα 2.597 κύτταρα/mm² στα 2.378 κύτταρα/mm², ποσοστό που αντιστοιχεί σε μείωση της τάξης του 8,4% μέσα σε διάστημα 75 ημερών ($p < 0,001$).Ποικιλομορφία κυττάρων (CV): Αυξήθηκε από 39% σε 42%, στοιχείο που υποδεικνύει αυξημένο κυτταρικό στρες και απώλεια ομοιομορφίας.
Εξαγωνικότητα (% υγιών κυττάρων): Υποχώρησε από το 50% στο 48%, ένδειξη διαταραχής του φυσιολογικού σχήματος και πιθανής δυσλειτουργίας.
Κεντρικό πάχος κερατοειδούς (CCT): Αυξήθηκε από 533 μm σε 548 μm, μεταβολή που συνδέεται με διαταραχή της ισορροπίας υγρών και πρώιμο οίδημα.
Η κρισιμότητα των ευρημάτων έγκειται στη φυσιολογία του ίδιου του κερατοειδούς: τα κύτταρα του ενδοθηλίου είναι υπεύθυνα για τη διατήρηση της διαύγειας και της ενυδάτωσης του ματιού και δεν έχουν την ικανότητα να αναγεννώνται.
Όταν χαθούν, η απώλεια θεωρείται μη αναστρέψιμη.Παρότι απαιτούνται ευρύτερες μακροχρόνιες μελέτες για να διαπιστωθεί εάν οι μεταβολές αυτές σταθεροποιούνται ή έχουν κλινικές συνέπειες (όπως θολή όραση ή χρόνιο οίδημα σε βάθος χρόνου), η συγκεκριμένη έρευνα παρέχει συγκεκριμένα, μετρήσιμα δεδομένα που ανοίγουν ξανά τον φάκελο της αξιολόγησης των σκευασμάτων mRNA από την οφθαλμολογική κοινότητα.
