Καθώς τα επανδρωμένα ταξίδια στο διάστημα επεκτείνουν τα όριά τους, οι επιστήμονες μελετούν και περιορίζουν τις σωματικές και ψυχολογικές επιπτώσεις τους στον άνθρωπο. Το πλήρωμα της διαστημικής αποστολής Artemis II επέστρεψε στη Γη, αφού ταξίδεψε 406.771 χιλιόμετρα μέχρι την αθέατη πλευρά της Σελήνης, πιο μακριά στο διάστημα από οποιονδήποτε άνθρωπο μέχρι σήμερα.Οι ειδικοί προσπαθούν να κατανοήσουν τον αντίκτυπο τέτοιων ταξιδιών στο ανθρώπινο σώμα, καθώς οι διαστημικές αποστολές γίνονται συχνότερες και πιο μακρές, και οι συναφείς κίνδυνοι για την υγεία ξεπερνούν κατά πολύ οτιδήποτε αντιμετωπίζουμε στη Γη. Η NASA έχει εντοπίσει πέντε βασικούς κινδύνους των διαστημικών πτήσεων: την ακτινοβολία, την απομόνωση και τον περιορισμό, την απόσταση από τη Γη, τη βαρύτητα ή την απουσία της και τα κλειστά ή εχθρικά περιβάλλοντα. Πώς αλλάζει το σώμα στο διάστημα; Αποδεικνύεται ότι το ανθρώπινο σώμα δεν είναι φτιαγμένο για το διάστημα. symbol 00:00 00:00 ΔΙΑΒΑΣΤΕ Οι μεταβολές στη βαρύτητα ή η παρατεταμένη απουσία της μπορούν να μειώσουν την οστική πυκνότητα, να ανακατανείμουν τα υγρά του εγκεφάλου και να επηρεάσουν τη λειτουργία της καρδιάς. Ακόμη και οι εναλλαγές μεταξύ διαφορετικών επιπέδων βαρύτητας μπορεί να προκαλέσουν ναυτία κίνησης και να δυσκολέψουν τους αστροναύτες στον προσανατολισμό τους. Σύμφωνα με πρόσφατες ενημερώσεις της NASA, η εύρεση τρόπων βελτίωσης της ανθρώπινης απόδοσης στην αντιμετώπιση αυτών των ζητημάτων αποτελεί βασική προτεραιότητα για τις αποστολές στη Σελήνη και τον Άρη. Η χαμηλή βαρύτητα μπορεί επίσης να μεταβάλει την καρδιά και τα αιμοφόρα αγγεία, με τη σοβαρότητα να εξαρτάται από τη διάρκεια του ταξιδιού και να αυξάνεται σε μακρύτερες αποστολές. Οι αλλοιώσεις στο καρδιαγγειακό σύστημα μπορεί να οδηγήσουν σε θρόμβους αίματος, καρδιακές αρρυθμίες και χαμηλή αρτηριακή πίεση. Σύμφωνα με τη NASA, τα οστά χάνουν από 1% έως 1,5% της πυκνότητάς τους κάθε μήνα κατά τη διάρκεια μιας αποστολής διάρκειας τεσσάρων έως έξι μηνών. Παράλληλα, η μακροχρόνια έλλειψη βαρύτητας μπορεί να προκαλέσει μετατοπίσεις στα υγρά του σώματος, που επηρεάζουν την όραση και την ενδοκράνια πίεση, μια κατάσταση γνωστή ως νευρο-οφθαλμικό σύνδρομο που σχετίζεται με τις διαστημικές πτήσεις.
Από την απώλεια οστών έως την θολή όραση: πώς το ταξίδι στο διάστημα επηρεάζει το ανθρώπινο σώμα
