Νεκρός στο σπίτι του στα Εξάρχεια εντοπίστηκε το απόγευμα της Δευτέρας 24 Αυγούστου ο γνωστός ζωγράφος και ποιητής Χρήστος Μαρκίδης
Ο 72χρονος καλλιτέχνης δεν είχε δώσει σημεία ζωής τις τελευταίες ώρες, γεγονός που προκάλεσε ανησυχία.
Οι πρώτες πληροφορίες κάνουν λόγο για αυτοχειρία, ωστόσο οι Αρχές διερευνούν την υπόθεση, προκειμένου να διαπιστωθούν με ακρίβεια οι συνθήκες κάτω από τις οποίες έχασε τη ζωή του.
Η τελευταία ανάρτηση πριν από τον θάνατό του
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει προκαλέσει η τελευταία ανάρτηση του Χρήστου Μαρκίδη στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, η οποία δημοσιεύτηκε λίγες ώρες πριν γίνει γνωστός ο θάνατός του.
Με αφορμή την ταινία Persona του Ίνγκμαρ Μπέργκμαν, ο 72χρονος καλλιτέχνης αναφέρθηκε στην «τρομερή παγίδα της ύπαρξης», παραθέτοντας χαρακτηριστικό απόσπασμα του ποιητή Νίκου Καρούζου.
«Η γέννηση είναι παγίδα. Εντελώς αινιγματική παγίδα, γιατί, όταν κανείς βγαίνει από το σώμα της μάνας του, προκαλεί η εικόνα αυτή εντύπωση απελευθέρωσης. Εντούτοις, όταν βγαίνει απ’ το σώμα της μάνας του, το παιδί μπαίνει στην παγίδα. Στην τρομερή παγίδα της ύπαρξης», ανέφερε στην ανάρτησή του.
Η συγκεκριμένη δημοσίευση έχει αποκτήσει ιδιαίτερη βαρύτητα μετά τον θάνατό του, χωρίς ωστόσο να μπορεί από μόνη της να αποτελέσει ένδειξη για τα αίτια που οδήγησαν στην τραγική κατάληξη.
Ποιος ήταν ο Χρήστος Μαρκίδης
Ο Χρήστος Μαρκίδης γεννήθηκε στη Δράμα το 1954 και υπήρξε ένας ιδιαίτερα δραστήριος Έλληνας ζωγράφος και ποιητής.
Σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας, όπου από το 1974 έως το 1979 ασχολήθηκε με τη ζωγραφική, τη νωπογραφία, την ιστορία της τέχνης, τη ρυθμολογία και την παιδαγωγική ψυχολογία.
Στη συνέχεια έζησε και εργάστηκε για ένα διάστημα στο Παρίσι, ενώ κατά την περίοδο 1985-1988 υπήρξε υπότροφος του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών, εκπονώντας συγκεκριμένο καλλιτεχνικό έργο στην Ελλάδα.
Η ζωγραφική και η ποίηση
Στη ζωγραφική του Χρήστου Μαρκίδη ξεχωρίζουν από νωρίς οι προσωπογραφίες, η ανθρώπινη μορφή σε διαφορετικές παραλλαγές και οι νεκρές φύσεις.
Η σχέση της ανθρώπινης φιγούρας με τον χώρο, αλλά και η εκφραστική ένταση των προσώπων, αποτέλεσαν βασικά στοιχεία της καλλιτεχνικής του δημιουργίας, στα οποία επανερχόταν συχνά κατά τη διάρκεια της πορείας του.
Παράλληλα με τη ζωγραφική, ο Μαρκίδης είχε έντονη παρουσία και στον χώρο της ποίησης. Από το 1992, κείμενα και ποιήματά του δημοσιεύονταν σε λογοτεχνικά περιοδικά, ενώ είχε εκδώσει και αρκετές ποιητικές συλλογές.
Μεταξύ των έργων του περιλαμβάνονται τα Μονόζυγο – Τέσσερα Σχεδιάσματα, Έως, Άτια στο σκοτεινό νερό, Αμώεν, Κιννάβαρι και Δράκων κατήλθες.
Η έρευνα των Αρχών βρίσκεται σε εξέλιξη, προκειμένου να αποσαφηνιστούν πλήρως οι συνθήκες του θανάτου του.
