Κατηγορία: ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Ο Βισάλτης (αρχ. Βισάλτης) αποτελεί μια αινιγματική αλλά εξόχως συμβολική μορφή της αρχαίας ελληνικής και θρακικής μυθολογίας Αναφέρεται ως ο γενάρχης και επώνυμος ήρωας του αρχαίου θρακικού φύλου των Βισαλτών, οι οποίοι κατοικούσαν στην περιοχή της Βισαλτίας, στη σημερινή Κεντρική Μακεδονία (μεταξύ του ποταμού Στρυμόνα και της λίμνης Κερκινίτιδας). 1. Η Μυθολογική Καταγωγή: Ήλιος και Γαία Σύμφωνα με την αρχαία ελληνική μυθολογική παράδοση, ο Βισάλτης δεν ήταν ένας κοινός θνητός, αλλά απόγονος πρωταρχικών, κοσμικών θεοτήτων. Ήταν καρπός της ένωσης του θεού Ήλιου (η προσωποποίηση του φωτός και της ζωογόνου δύναμης του ουρανού) και της Γαίας (της…

1. Η Μοναδική Πρωτογενής Πηγή Η μοναδική αναφορά στο όνομα «Κολοφωνός» σε ολόκληρη την αρχαία γραμματεία βρίσκεται στο έργο «Μύθοι» (Fabulae) του Λατίνου συγγραφέα και μυθογράφου Γάιου Ιούλιου Υγίνου (Gaius Julius Hyginus), ο οποίος έζησε τον 1ο αιώνα μ.Χ. (εποχή του Αυγούστου). Ο Κολοφωνός εμφανίζεται αποκλειστικά στον Πρόλογο (Praefatio) του έργου, όπου ο Υγίνος καταγράφει γενεαλογικές λίστες των θεοτήτων και των τεράτων. Το Αυτούσιο Λατινικό Κείμενο “Ex Terra et Tartaro Gigantes: Enceladus, Coeus, †elentes, mophius, Astraeus, Pelorus, Pallas, Emphytus, Rhoecus, †ienios, Agrius, †alemone, Ephialtes, Eurytus, †effracorydon, Theomises, Theodamas, Otus, Typhon, Polybotes, †menephriarus, †abesus, †colophonus, Iapetus.” (Hyginus, Fabulae,…

Ο Φλύος (ή Φλύας) αποτελεί μια πανάρχαια και εξαιρετικά σημαντική μορφή στο πλαίσιο της αρχαίας ελληνικής μυστηριακής θρησκείας. Παρότι το όνομά του δεν είναι τόσο διαδεδομένο στο ευρύ κοινό όσο οι ολύμπιοι θεοί ή οι πανελλήνιοι ήρωες, υπήρξε κεντρικός πυλώνας του αττικού μυστικισμού. Συνδέεται άρρηκτα με τον αρχαίο δήμο της Φλύας (το σημερινό Χαλάνδρι Αττικής) και θεωρείται ο αρχέγονος ιδρυτής τελετουργιών που σχετίζονται στενά με την Ελευσίνα και τις λατρείες της Δήμητρας και της Περσεφόνης. Καταγωγή: Ο Γηγενής Γιος της Γαίας Βασικό χαρακτηριστικό του Φλύου, σύμφωνα με τη μυθολογική γραμματεία, είναι η καταγωγή του. Δεν είχε…

Στην ελληνική και ελληνορωμαϊκή μυθολογία, ο Δόλος (στα λατινικά Dolus ή Mendacium) ήταν η προσωποποίηση (ένα πνεύμα ή δαίμονας) της πανουργίας, της πονηριάς, της απάτης, του τεχνάσματος και της προδοσίας. Δεν ανήκε στους Ολύμπιους θεούς, αλλά στη χορεία των αρχέγονων δαιμονικών προσωποποιήσεων που αντιπροσώπευαν αφηρημένες έννοιες (όπως η Έρις, η Νέμεσις και ο Ύπνος). Ο Δόλος θεωρούνταν στενός συνεργάτης του θεού Ερμή (ως προστάτη των κλεφτών και των τεχνασμάτων) και ταυτιζόταν ή συνόδευε την Απάτη (τη θηλυκή προσωποποίηση του ψεύδους). 2. Γενεαλογία: Παιδί της Γαίας Ο Δόλος είναι παιδί της Γαίας στη ρωμαϊκή μυθογραφική παράδοση, η οποία…

Τι Ήταν τα Μαιμακτήρια; Η Μαιμακτήρια γιορτή στην Αθήνα ήταν μια από τις πιο ιδιαίτερες, αν και λιγότερο γνωστές, εορτές της αρχαίας πόλης. Η γιορτή ήταν αφιερωμένη στον Μαιμάκτη Δία, τη μορφή του Δία που συμβόλιζε την ένταση και τη μεταβλητότητα των χειμερινών καιρικών φαινομένων. Πότε και Πού Γιορτάζονταν; Η γιορτή τελούνταν τον μήνα Μαιμακτηριώνα, τον πέμπτο μήνα του αττικού ημερολογίου (περίπου Νοέμβριος-Δεκέμβριος στο σημερινό ημερολόγιο). Κέντρο του εορτασμού ήταν η Αθήνα και η Αττική, χωρίς ενδείξεις για ευρύτερη εξάπλωση σε άλλες πόλεις, όπως η Σπάρτη. Ο Εξιλαστικός Χαρακτήρας της Γιορτής Τα Μαιμακτήρια είχαν…

Στη Σπάρτη, οι πολεμιστές συνήθιζαν να καταναλώνουν έναν ζωμό από χοιρινό κρέας, γνωστό ως μέλας ζωμός Σύμφωνα με τον Πλούταρχο («Βίοι Παράλληλοι, Λυκούργος»), αυτό το φαγητό είχε ξεχωριστή θέση στο καθημερινό συσσίτιο. Επιπλέον, ο αρχαίος συγγραφέας αναφέρει ότι οι ηλικιωμένοι προτιμούσαν να τρώνε μόνο το ζωμό, αφήνοντας το κρέας για τους νεότερους. Σύνθεση και παρασκευή του μέλανος ζωμού Η συνταγή του μέλανος ζωμού περιλάμβανε χοιρινό κρέας, αλάτι, ξύδι και αίμα. Το ξύδι διατηρούσε το αίμα σε υγρή μορφή και απέτρεπε την πήξη. Επομένως, η διαδικασία παρασκευής του ζωμού είχε ως στόχο να συνδυάζει…

Λούσιος ποταμός: Εδώ οι Νύμφες έλουσαν το νεογέννητο Δία Σύμφωνα με την Ελληνική μυθολογία, εδώ οι Νύμφες έλουσαν το νεογέννητο Δία, γεγονός που χάρισε στον ποταμό το όνομά του και μια αύρα ιερότητας που τον συνοδεύει μέχρι σήμερα. Τα κρυστάλλινα νερά του, τα οποία ρέουν μέσα από ένα εντυπωσιακό φαράγγι με πλούσια βλάστηση και επιβλητικά βράχια, αποτελούν συνεπώς ένα μοναδικό τοπίο φυσικής ομορφιάς και ιστορικής σημασίας. Ο Μύθος του Νεογέννητου Δία Ο Κρόνος έτρωγε τα παιδιά του. Η Ρέα όμως έκρυψε τον Δία στην Κρήτη. Εκεί, συγκεκριμένα στη σπηλιά του Δικταίου Άντρου, τον προστάτευσαν. Επιπλέον, οι Νύμφες…

Μια μέρα σαν σήμερα, 24 Ιουνίου του 217 π.Χ. οι τότε πανίσχυροι Ρωμαίοι, υπό τον ύπατο Γάιο Φλαμίνιο Νέπο, Η μάχη εκείνη ήταν μια από τις σπουδαιότερες στρατιωτικές ενέδρες στην Ιστορία. Ο καρχηδόνιος στρατηγός Αννίβας παραλίγο να εξολοθρεύσει ολοσχερώς τεράστιο ρωμαϊκό στρατό, εκτοξεύοντας στη σφαίρα του μύθου τη φήμη του.     Η μάχη διεξήχθη στις ομιχλώδεις, στενές βόρειες όχθες της λίμνης Τρασιμένης στην κεντρική Ιταλία. Ο Αννίβας κινήθηκε προκλητικά στην ύπαιθρο, λεηλατώντας και καίγοντας ρωμαϊκά εδάφη για να παρασύρει τον αλαζόνα Ρωμαίο Ύπατο σε βεβιασμένη καταδίωξη. Αγνοώντας τον κίνδυνο, ο Φλαμίνιος οδήγησε…

Ο Ανδρέας Γ. Παπανδρέου (5 Φεβρουαρίου 1919 – 23 Ιουνίου 1996) ήταν Έλληνας πολιτικός, πρόεδρος και ιδρυτής του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος (ΠΑΣΟΚ), του οποίου η ιδρυτική διακήρυξη της 3ης Σεπτέμβρη συμπυκνώνεται στο τρίπτυχο «Εθνική Ανεξαρτησία – Λαϊκή Κυριαρχία – Κοινωνική Απελευθέρωση». Διετέλεσε πρωθυπουργός τις περιόδους 1981-1989 και 1993-1996.   Ήταν γιος του επίσης πρώην πρωθυπουργού Γεωργίου Παπανδρέου, ο οποίος ήταν γνωστός και ως «Γέρος της Δημοκρατίας». Μητέρα του Ανδρέα Παπανδρέου ήταν η Σοφία Μινέικο (κόρη του Πολωνού Ζίγκμουντ Μινέικο). O γιος του Γιώργος Παπανδρέου ήταν πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ από τις 8 Φεβρουαρίου…

Τα Αυτονομιακά τμήματα αφού πλησίασαν κατά τη νύκτα προς τις 23 Ιουνίου 1914 τις εχθρικές θέσεις, τη χαραυγή μετά από ορμητική έφοδο ανέτρεψαν τους Αλβανούς από τις οργανωμένες θέσεις τους στα Υψώματα Καζάνι. Στη συνέχεια μετά την κατάληψη των αντικειμενικών σκοπών και τη σύντομη ανασυγκρότηση των τμημάτων, οι φάλαγγες συνέχισαν τις επιθετικές τους ενέργειες σύμφωνα με την προσωπική εκτίμηση της καταστάσεως από τους διοικητές τους και μέσα στο ευρύ περιθώριο πρωτοβουλίας που τους έδινε η διαταγή επιθέσεως του Αρχηγού Γεώργιου Τσόντου – Βάρδα.   Ενώ τα σώματα του Παύλου Γύπαρη και Παναγιώτη Γερογιάννη…

Οι οπλίτες σχημάτιζαν την καρδιά των στρατών των ελληνικών πόλεων-κρατών Παίρνουν το όνομά τους από το «όπλον», τη στρογγυλή ασπίδα που κρατούσαν. Δεν δρούσαν ως επαγγελματίες στρατιώτες. Αντίθετα, ζούσαν ως ελεύθεροι πολίτες. Εργάζονταν ως αγρότες, τεχνίτες και γαιοκτήμονες. Όταν η πόλη τους το απαιτούσε, φορούσαν τα όπλα και πολεμούσαν για την υπεράσπισή της. Έτσι, μετέτρεπαν τη στρατιωτική θητεία σε βασικό στοιχείο της δημοκρατικής τους ζωής. Ο Εξοπλισμός του Οπλίτη Κάθε οπλίτης φορούσε χάλκινο κράνος, θώρακα, περικνημίδες και φυσικά τη χαρακτηριστική ασπίδα. Επιπλέον, κρατούσε μακρύ δόρυ (δόρυ), ενώ για μάχες σώμα με σώμα…

Η επιθυμία του Αλεξάνδρου ήταν να ταφεί στο μαντείο του Άμμωνα στη Σίβα Το 321 π.Χ., σχεδόν δύο χρόνια μετά το θάνατο του Αλεξάνδρου, ο Αρριδαίος ολοκλήρωσε ένα μοναδικό έργο, καθώς κατασκεύασε την αρμάμαξα που θα μετέφερε τη σορό του μεγάλου στρατηλάτη. Επειδή η επιθυμία του Αλεξάνδρου ήταν να ταφεί στο μαντείο του Άμμωνα στη Σίβα, ο Αρριδαίος ανέλαβε να τηρήσει την τελευταία του θέληση. Η Σαρκοφάγος και τα Πολύτιμα Κτερίσματα Η σαρκοφάγος του Αλεξάνδρου ήταν φτιαγμένη από σφυρήλατο χρυσό. Τη γέμισαν με αρωματικά έλαια ώστε να διατηρείται το σώμα του. Ένα εφαρμοστό…

Ήταν κρίσιμη η προδοσία των Στρατηγών του Χίτλερ· εκείνοι άνοιξαν τον δρόμο για την Απόβαση στη Νορμανδία! Εκείνο το πρωινό της 6ης Ιουνίου του 1944, η Ιστορία είχε τα μάτια της ορθάνοιχτα· όλη νύχτα είχε ξαγρυπνήσει απαντέχοντας… Τα Κάστρα, όμως, πέφτουν από μέσα και το Ατλαντικό Τείχος δεν θα διέφευγε της μοίρας του.   Ο Ρόμελ, ο στρατάρχης, που τον είπαν Αλεπού της Ερήμου, κοιμόταν βαθιά στο σπίτι του, εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά από το θέατρο των επιχειρήσεων, που εκείνο το πρωινό έμελλε να παιχτεί η κορυφαία πράξη τρου δράματος και να αλλάξει την…

Η Πλωτή Γέφυρα του Μανδροκλή: Ένα Θαύμα Αρχαίας Μηχανικής   Ο Μανδροκλής ήταν ένας ευφυής Έλληνας μηχανικός που ένωσε δύο Ηπείρους. Με καταγωγή από τη Σάμο το όνομά του έμεινε στην ιστορία για ένα σπουδαίο κατόρθωμα. Κατασκεύασε μια πρωτοποριακή γέφυρα στον Βόσπορο. Το έργο αυτό ένωσε την Ευρώπη με την Ασία. Έτσι, διευκόλυνε σημαντικά τις κινήσεις του στρατού. Η Εντολή του Βασιλιά Δαρείου Ο Πέρσης βασιλιάς Δαρείος Α’ σχεδίαζε μια μεγάλη εκστρατεία. Ήθελε να εισβάλει στις σκυθικές περιοχές. Για τον σκοπό αυτό, ήθελε μια λύση για τον στρατό του. Ο Δαρείος ανέθεσε λοιπόν στον Μανδροκλή αυτό…

Ποιος ήταν ο Αλαξάνδου; Ο Αλαξάνδου ήταν ένας από τους ελάχιστα τεκμηριωμένους ιστορικούς βασιλείς της Τροίας, γνωστής στους Χετταίους ως Wilusa. Έζησε στις αρχές του 13ου αιώνα π.Χ., σε μια περίοδο αναταραχής στη Δυτική Μικρά Ασία. Η Τροία ανάμεσα σε δύο κόσμους Η Τροία κατείχε κρίσιμη θέση στην περιοχή, καθώς οι Μυκηναίοι Έλληνες από τη μία και η ισχυρή αυτοκρατορία των Χετταίων από την άλλη, διεκδικούσαν τον έλεγχό της. Και οι δύο δυνάμεις επιδίωκαν να ελέγξουν τη στρατηγική Δυτική Ανατολία και το πέρασμα ανάμεσα στο Αιγαίο και τη Μαύρη Θάλασσα. Οι Χεττιτικές πηγές και…

Στην αρχαία Ελλάδα η έννοια του γάμου και οι «συνήθειες» του ζευγαριού μέσα σε αυτόν ήταν τελείως διαφορετικές από τις σημερινές. Σε κάποιες περιπτώσεις, ο ρόλος της γυναίκας ήταν πολύ δύσκολος και ο τρόπος που έπρεπε να έρθει κοντά με τον σύντροφο της ήταν επίπονος και βασανιστικός. Αντιθέτως, ο άντρας με τη βοήθεια της φύσης, ήταν σε θέση να ικανοποιήσει τη σύζυγο του έως και 12 φορές την ημέρα! Μέλι και πιπέρι, το αρχαίο βιάγκρα Σύμφωνα με το βιβλίο, «Ο μύθος της ιερής πορνείας στην αρχαιότητα», της ιστορικού Στέφανι Λιν…

«Η κατάσταση στην κατοχή, ήταν τρομερή. Φοβόμαστε ακόμα και να κουνηθούμε. Iταλοί, Γερμανοί, Τσάμηδες. Ήταν δύσκολα χρόνια, τριπλή κατοχή. Λεηλασίες, κλοπές, βιασμοί γυναικών, εκτελέσεις… Ήμουν 20 ετών τότε… Η Παραμυθιά και τα χωριά της έζησαν τη φρίκη… θρήνος. Εκτέλεσαν ένα ξημέρωμα 49 ανθρώπους, προσωπικότητες του τόπου μας…». Παρά τα βαθειά του γεράματα, 103 ετών, ο παππούς Γρηγόρης Μάρκου έχει μεγάλη διαύγεια. Τον συναντήσαμε πρωί, στο Δημαρχείο Σουλίου, στην Παραμυθιά να συζητά με τον Δήμαρχο Θανάση Ντάνη το πρόσφατο, ιστορικό για τη μικρή πόλη Προεδρικό Διάταγμα, σύμφωνα με το οποίο, η Παραμυθιά…

Η Αναγέννηση των Αρχαίων Ελλήνων Φιλοσόφων Η Στωικότητα και ο Πλατωνισμός δεν είναι απλά φιλοσοφικά συστήματα. Πρόκειται για τεχνολογίες ζωής. Δημιουργήθηκαν για να απαντήσουν σε υπαρξιακές κρίσεις της εποχής τους και συνεχίζουν να προσελκύουν ανθρώπους που αναζητούν πρακτική σοφία, νόημα και ψυχική ανθεκτικότητα. Αλλά γιατί βλέπουμε αυτή την επιστροφή σήμερα; Τι ακριβώς προσφέρουν αυτές οι φιλοσοφίες στη σύγχρονη ζωή; Ο Στωικισμός: Η Τέχνη της Εσωτερικής Ανθεκτικότητας Ο Στωικισμός γεννήθηκε σε μια εποχή μεγάλης αστάθειας, μετά τη διάλυση της αυτοκρατορίας του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Οι άνθρωποι τότε βρέθηκαν σε έναν κόσμο χωρίς σταθερές. Η παραδοσιακή…