Ακούμε και διαβάζουμε για το πόσο όμορφη είναι η ζωή με έναν σκύλο. Κάποιοι από εμάς είμαστε αρκετά τυχεροί και γνωρίζουμε εκ πείρας πόσο σωστό είναι αυτό και πόσο χαρούμενους μπορεί να μας κάνει μια γούνινη μπαλίτσα.
Αρκετοί ηλικιωμένοι έχουν την ανάγκη να φανούν κάπου χρήσιμοι. Βοηθούν τα παιδιά τους και μεγαλώνουν τα εγγόνια, ασχολούνται με τον σύντροφό τους, κάνουν τις δραστηριότητες με τους συνομήλικούς τους. Είναι όμως και κάποιοι που είτε δεν έχουν παιδιά, είτε ζουν μακριά τους και γενικά τους τυλίγει ένα πέπλο μοναξιάς.
Μια ουρίτσα που πηγαίνει πέρα-δώθε έρχεται να τους φτιάξει τη μέρα, τη διάθεση, τη ζωή. Τους προσφέρει χαρά, αλλά γεμίζει και τη ζωή τους, αφού ένας σκύλος είναι μια full time υποχρέωση, ειδικά αν είναι κουτάβι.
1. Κάνει καλό στην υγεία τους
Πολλοί γιατροί προτείνουν στους ηλικιωμένους, αλλά και στους νεότερους, την πιο ήπια, αλλά ευεργετική άσκηση: Το περπάτημα. H ήπια καθημερινή άσκηση έχει πολλά οφέλη για τους ηλικιωμένους, αφού επιστημονικές έρευνες δείχνουν πως όσοι έχουν σκύλο-που σημαίνει περπατάνε παρέα- εμφανίζουν καλύτερη υγεία από όσους δεν έχουν. Συγκεκριμένα, μετά από ένα διάστημα συμβίωσης με έναν τριχωτό φίλο, μειώνεται η αρτηριακή πίεση και τα επίπεδα της χοληστερόλης, αποφεύγεται η παχυσαρκία και μειώνονται οι πιθανότητες εμφάνισης της νόσου Αλτσχάιμερ.
Σημαντική όμως είναι και η συμβολή τους στην ψυχική υγεία, αφού το περπάτημα προκαλεί την έκκριση της ορμόνης σεροτονίνης, γνωστής και ως “ορμόνης της χαράς”, που καταπολεμά την κατάθλιψη.
2. Έχουν μεγαλύτερες ευκαιρίες για κοινωνικοποίηση
Σε βόλτα του σκύλου, όλο και κάποιος θα σταματήσει να τον χαιρετήσει, να τον χαϊδέψει, να ρωτήσει το όνομα, την ηλικία, κλπ. Άρα θα δώσει την ευκαιρία και στον κηδεμόνα, αν έχει διάθεση, να κάνει μια μικρή, ευχάριστη συζήτηση, ακόμα και να δώσει ραντεβού για να παίζουν τα σκυλιά ή απλά να περπατήσουν μαζί. Αυτό είναι πολύ σημαντικό για την ψυχική ανάταση των κηδεμόνων, οι οποίοι κάποιες φορές μπορεί να μένουν μακριά από συγγενείς και δεν δέχονται συχνά επισκέψεις.
3. Οι ηλικιωμένοι σκύλοι είναι ιδανικοί για τους ηλικιωμένους ανθρώπους
Η μειωμένη ενέργεια και των δύο θα τους δώσει την ιδανική ζωή, αφού ο σκύλος δεν θα περιμένει πολλά από τον κηδεμόνα του, όπως να παίζουν μία ώρα με μπαλάκι ή να πηγαίνουν για τρέξιμο. Παράλληλα, η ζωή του ενός θα ενσωματωθεί πιο εύκολα στη ζωή του άλλου, αφού και στους δύο αρέσει η ξεκούραση, οι βόλτες όταν δεν έχει πολύ κρύο ή ζέστη και, φυσικά, το ωραίο φαγητό. Τέλος, ο σκύλος δεν χρειάζεται να προσαρμόσει τον βηματισμό του με του ανθρώπου, μιας και οι δύο απολαμβάνουν τον αργό και σταθερό ρυθμό.
4. Είναι ένας βασικός λόγος να βγουν από το σπίτι
Πολλοί ηλικιωμένοι άνθρωποι δεν βγαίνουν συχνά από το σπίτι. Είτε επειδή τους λείπει το κίνητρο, είτε επειδή νιώθουν σωματικά και ψυχικά κουρασμένοι. Με τον σκύλο όχι μόνο ένας ηλικιωμένος άνθρωπος έχει κίνητρο να βγει έξω, αλλά είναι και μια υποχρέωσή του για να πάει τον σκύλο βόλτα. Οι τετράποδοι φίλοι μας έχουν τη μαγική ικανότητα να προσαρμόζουν το περπάτημά τους με ανθρώπους που δεν μπορούν να βαδίσουν πιο γρήγορα. Δεν είναι σπάνιο να βλέπουμε ηλικιωμένους να βγαίνουν πάνω 2 φορές την ημέρα βόλτα, συνδυάζοντας έτσι την εκτόνωση του σκύλου, αλλά και τη δική τους.
Τα οφέλη της συμβίωσης με σκύλο σύμφωνα με την επιστήμη
Είναι πράγματι τόσο ευεργετική η συμβίωση με τους σκύλους ή είναι απλώς μια υποκειμενική άποψη των κηδεμόνων; Σε αυτό το σημείο εμφανίζεται η επιστήμη.
5. Αισθάνονται ξανά χρήσιμοι
Το σύνδρομο της άδειας φωλιάς εμφανίζεται στους γονείς που βλέπουν τα παιδιά τους να φεύγουν από το σπίτι για σπουδές και ξαφνικά μένουν μόνοι, χωρίς τη φασαρία, τα γέλια, τους καβγάδες και την αγάπη. Για πολλούς από αυτούς, τότε είναι η στιγμή να φροντίσουν ένα κατοικίδιο, ώστε να νιώσουν ξανά χρήσιμοι. Μέσα από την καθημερινότητα και τις ανάγκες του, βρίσκουν ξανά τον ρυθμό και τη ρουτίνα που είχαν όσο είχαν τα παιδιά σπίτι. Μαγείρεμα, βόλτες, καθαριότητα, όλα γίνονται απαραίτητα ξανά και ο άνθρωπος έχει περισσότερη όρεξη μέσα στη μέρα.
Τι θα πρέπει να προσέξουμε
Η απόφαση για την υιοθεσία ενός ζώου, ανεξάρτητα από την ηλικία του υποψήφιου κηδεμόνα, είναι αποκλειστικά δική του. Δεν είναι καλή ιδέα να πάμε σε έναν άνθρωπο έναν σκύλο ως δώρο, καθώς θα πρέπει να το επιλέξει ο ίδιος, σύμφωνα με τις ανάγκες και τις επιθυμίες του. Αν δεν είναι έτοιμος να βάλει στη ζωή του ένα ακόμη μέλος, δεν σημαίνει ότι δεν αγαπάει τα ζώα, αλλά ότι αναγνωρίζει ότι δεν μπορεί να πάρει τέτοια ευθύνη.
Όταν ο άνθρωπος είναι υγιής και μπορεί να ανταπεξέλθει σε όλες τις ανάγκες του σκύλου, τότε θα γίνει ιδανικός κηδεμόνας. Και οι δύο θα είναι τυχεροί που βρήκαν ο ένας τον άλλο και περνάνε μαζί μια υπέροχη ζωή.
