ην προηγούμενη εβδομάδα, η Άγκυρα δεν ήταν μόνο το κέντρο της Τουρκίας,
αλλά και το κέντρο της παγκόσμιας διπλωματίας.
Στο ίδιο τραπέζι συζητούνταν πρωτοσέλιδα που αφορούσαν το μέλλον του κόσμου, από τον ουκρανικό πόλεμο μέχρι την ενεργειακή ασφάλεια, από τις εντάσεις στη Μέση Ανατολή μέχρι την μεταναστευτική κρίση.
Χιλιάδες δημοσιογράφοι από όλο τον κόσμο, δεκάδες διεθνή μέσα ενημέρωσης και εκατοντάδες κάμερες είχαν στραμμένους τους φακούς στην Άγκυρα. Ενώ ο κόσμος μιλούσε για την Τουρκία, ο γερμανικός δημόσιος ραδιοτηλεοπτικός φορέας ARD, εκείνες τις κρίσιμες ώρες, μετέδιδε ένα ντοκιμαντέρ για τον Πρόεδρο Ερντογάν για έναν εντελώς διαφορετικό λόγο.
Υποβάθμισε τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ
Σε μια εποχή που οι χώρες της ΕΕ, με επικεφαλής τη Γερμανία, προσπαθούν να έρθουν πιο κοντά στην Τουρκία, γιατί το Βερολίνο επιδίωκε να υποβαθμίσει τη Σύνοδο;
Ο χρόνος της μετάδοσης, μαζί με την υποτιμητική γλώσσα που επιλέχθηκε και τα προφίλ των συμμετεχόντων ομιλητών, ήταν όλα αξιοσημείωτα.
Το ντοκιμαντέρ που μεταδόθηκε στη γερμανική τηλεόραση έδωσε άφθονο χρόνο σε άτομα που συνεργάστηκαν ή χώρισαν τους δρόμους τους με τον Πρόεδρο Ερντογάν σε διάφορα στάδια, μαζί με προσωπικότητες και κύκλους γνωστούς εδώ και χρόνια για την προκατειλημμένη, ακόμη και εχθρική, κριτική τους προς την Τουρκία.
Η εικόνα που παρουσιάστηκε αντανακλούσε μια μονόπλευρη άποψη και όχι μια αντικειμενική ανάλυση.
Στην πραγματικότητα, ένα πράγμα είναι απολύτως σαφές: δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι οι «ελεύθερες» πένες στη Δύση, αντί να προσφέρουν διαφορετικές εκτιμήσεις των σκηνών, στοχεύουν στην ενίσχυση μιας προκατειλημμένης πεποίθησης που έχει ήδη σχηματιστεί.
Το πραγματικό ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί είναι το εξής:
σε μια εποχή που ο κόσμος βρίσκεται σε μια κρίσιμη καμπή, γιατί ο μεγαλύτερος δημόσιος ραδιοτηλεοπτικός φορέας της Γερμανίας επέλεξε να μεταδώσει ένα πρόγραμμα επικεντρωμένο στην τουρκική εσωτερική πολιτική αντί για τη διπλωματία; Και με τόσο εχθρικό τρόπο… (αναφορές για κρατήσεις, συλλήψεις, φυλακίσεις πολιτικών προσώπων και δημοσιογράφων).
Ήταν ένα πολιτικό μήνυμα του γερμανικού βαθέους κράτους;
Ήταν απλώς μια κίνηση πολιτικής για τα μέσα ενημέρωσης;
Ή μήπως το γερμανικό βαθύ κράτος, σε μια εποχή που η Ευρώπη παλεύει με ενεργειακές κρίσεις, οικονομική στασιμότητα, ανησυχίες για την ασφάλεια και αυξανόμενη κοινωνική πόλωση, έστειλε ένα ωμό πολιτικό μήνυμα ευνοώντας ένα ντοκιμαντέρ για τον Ερντογάν έναντι του διπλωματικού τραπεζιού που είχε στηθεί στην Άγκυρα;
Ίσως αυτό που δεν κατάλαβαν είναι το εξής:
Η Τουρκία δεν είναι πλέον η Τουρκία πριν από είκοσι χρόνια.
Σήμερα, η Τουρκία αποτελεί σημαντικό παράγοντα στις διεθνείς υποθέσεις, από τις αμυντικές βιομηχανίες της μέχρι τη διπλωματία της, από τους ενεργειακούς διαδρόμους της μέχρι τον μεσολαβητικό της ρόλο σε περιφερειακές κρίσεις. Αυτός ο μετασχηματισμός, που επιτεύχθηκε υπό την ηγεσία του Προέδρου Ερντογάν, πιθανότατα προκαλεί σημαντική ανησυχία σε ορισμένους κύκλους στην Ευρώπη.
Αλλά τα παλιά καλούπια δεν είναι πλέον αποτελεσματικά σήμερα. Η Τουρκία δεν είναι πλέον μια χώρα που αποδέχεται παθητικά τον ρόλο που της επιβάλλεται.
Για αυτόν τον λόγο, κάθε πολιτική ή μιντιακή προσπάθεια που επιχειρεί να περιορίσει την Τουρκία σε συγκεκριμένα πλαίσια, αντί να προσπαθεί να την κατανοήσει, χάνει την αξιοπιστία της.
Η προσπάθεια κατανόησης του πολιτικού, οικονομικού και κοινωνικού μετασχηματισμού που έχει υποστεί η Τουρκία σε μόλις ένα τέταρτο του αιώνα, μέσα από τις μαρτυρίες συγκεκριμένων κύκλων, δεν είναι απλώς μια ατελής προσπάθεια, αλλά και σκόπιμη.
Στο …Όνομα της Δημοκρατίας;
Φυσικά, η γερμανική κρατική τηλεόραση το κάνει αυτό δήθεν στο όνομα της «δημοκρατίας».
Αυτή η εκπομπή, γεμάτη υποκρισία και διπλά μέτρα και σταθμά, καταδεικνύει ταυτόχρονα έλλειψη σεβασμού για τη βούληση εκατομμυρίων ψηφοφόρων στην Τουρκία.
Αντί να επαναλαμβάνεται η ρητορική των εγχώριων πολιτικών παραγόντων κατά την περίοδο της επιτροπείας, η οποία δεν παρήγαγε πραγματική πολιτική, θα αρκούσε να εξετάσουμε την αλλαγή που είχε συμβεί στην Ανατολία ή να εξετάσουμε τα εκατομμύρια Τούρκων που ζουν στη Γερμανία, παράγουν αξία και στέκονται με αυτοπεποίθηση δίπλα στην παγκόσμια άνοδο της Τουρκίας.
Ας αποκρύψει το Βερολίνο την αλήθεια όπως θέλει… και ας επιδοθεί σε όποιους βρώμικους υπολογισμούς επιθυμεί.
Δεν είναι πλέον δυνατό να αποκρύπτεται το αυξανόμενο διπλωματικό βάρος της Τουρκίας, η περιφερειακή της επιρροή, η παγκόσμια άνοδός της και η βούληση που επέδειξε ο λαός της στην κάλπη μέσω προγραμμάτων που διαρκούν μόνο λίγες ώρες.
Επειδή η ιστορία δεν γράφεται μέσω της φαντασίας, αλλά μέσω της βούλησης του λαού. Και η ιστορία που γράφεται σήμερα είναι πολύ πιο ισχυρή από τα σενάρια που παράγονται στις οθόνες.
