Είναι ακριβή η Ελλάδα; Για τους Έλληνες του μέσου μισθού,
είναι πλέον σχεδόν απρόσιτη – για τους ξένους, όπως για τους Γερμανούς, πολύ φθηνή.
Για παράδειγμα, όταν το φαγητό για δύο άτομα σε ένα ελληνικό εστιατόριο κοστίζει 60 € για τον Έλληνα, για το Γερμανό είναι μόλις 20 € – αφού έχει τον τριπλάσιο μισθό. Το ίδιο ισχύει για ένα ακίνητο αξίας 300.000 €, όπου για το Γερμανό κοστίζει 100.000 € – ενώ αυτός είναι ο λόγος που η Ελλάδα σταδιακά ξεπουλιέται.
Επίσης για ένα δωμάτιο ξενοδοχείου που για τον Έλληνα κοστίζει 150 €, ενώ για το Γερμανό 50 € – αν και οι Γερμανοί έρχονται με πακέτα και με all-inclusive που τους κοστίζουν πολύ λιγότερα, κλείνουν τις διακοπές τους στις δικές τους εταιρίες, πετούν με τα δικά τους αεροπλάνα, προσγειώνονται στα δικά τους αεροδρόμια, ψωνίζουν από τα δικά τους σουπερμάρκετ (Lidl) και μένουν συχνά σε δικά τους ξενοδοχεία, οπότε αφήνουν «δεκάρες» στην Ελλάδα.
Μπορεί λοιπόν να έχουμε κοινό νόμισμα,
αλλά το δικό μας ευρώ υποτιμάται συνεχώς – σε όρους όμως μισθών, δηλαδή κόστους εργασίας ανά μονάδα παραγομένου προϊόντος.
Γιατί υποτιμάται; Επειδή έχουμε εξωτερικά ελλείμματα που υποδηλώνουν χαμηλή ανταγωνιστικότητα και αυξάνουν το εξωτερικό μας χρέος – οπότε, εάν δεν υποτιμηθεί, η χώρα θα χρεοκοπήσει.
Το ίδιο συνέβαινε στο παρελθόν που είχαμε τη δραχμή, αλλά απλά έχει αλλάξει ο τρόπος – ενώ η ισοτιμία ενός νομίσματος είναι αυτή που δείχνει την πραγματική πορεία μίας οικονομίας, εάν δηλαδή είναι επιτυχημένη ή αποτυχημένη και ασφαλώς όχι οι μεγαλοστομίες των κυβερνήσεων ή όποιων άλλων.
Με απλά λόγια, η υποτίμηση αυξάνει τις εξαγωγές που γίνονται φθηνότερες
και ανταγωνιστικότερες, μειώνει τις εισαγωγές που ακριβαίνουν, οπότε ισοσκελίζει τα εξωτερικά ελλείμματα – με τελικό αποτέλεσμα να μην αυξάνεται το εξωτερικό χρέος, όπως συμβαίνει στη χώρα μας που έχει ήδη υπερβεί τα 597 δις €!
Γιατί όμως συνεχίζουμε να έχουμε εξωτερικά ελλείμματα, αυξημένα μετά το 2019, αφού το ελληνικό ευρώ, σε όρους μισθών, έχει υποτιμηθεί;
Επειδή δυστυχώς αυτή η υποτίμηση, αν και έχουμε καταντήσει τελευταίοι στην ΕΕ μαζί με τη Βουλγαρία σε όρους πραγματικών μισθών, δεν είναι πια αρκετή – παρά το ότι οι μισθοί έχουν καταρρεύσει σε επίπεδα εξαθλίωσης και δεν μπορούν να καλύψουν πλέον το κόστος διαβίωσης των Ελλήνων.
Γιατί έχουμε τόσο μεγάλο πρόβλημα ανταγωνιστικότητας που δεν μπορεί να αντιμετωπισθεί, παρά τους χαμηλούς μισθούς; Επειδή η οικονομία μας στηρίζεται κυρίως στη μονοκαλλιέργεια του τουρισμού – η παραγωγικότητα εργασίας του, από την οποία εξαρτώνται οι μισθοί, είναι 3,8 φορές χαμηλότερη από τη βιομηχανία (ενώ καλύπτει πάνω από το 70% των αναγκών του με εισαγωγές)
Γιατί είναι τόσο χαμηλότερη; Μεταξύ άλλων λόγω της εποχικότητας του – όπου ασφαλώς δεν μπορεί να ανταγωνισθεί μία τουριστική μονάδα που λειτουργεί 6 μήνες το χρόνο, τους περισσότερους με χαμηλή πληρότητα, μία βιομηχανική που λειτουργεί 12 μήνες με πολύ μεγαλύτερη «πληρότητα», που μπορεί να αυξήσει την παραγωγικότητα της με την τεχνολογία κοκ.
